คนที่อยู่ตรงหน้าเรา คือคนที่สำคัญที่สุด ของชีวิต...
....เมื่อหลับตา ภาพวันคืนย้อนมา
ก่อนจะต้องรำ่ลา
ที่ผ่านมา ใจฉันมีเพียง....เธอ
ความทรงจำ ย่ำคอยเตือนตัวเอง
ว่าต่อจากนี้ไป คงไม่มีแล้วใคร...
แทนที่เธอ...ในใจฉัน
ก่อนจะจากฉันไป ขอได้โปรดจดจำ
ว่าที่ฉันได้ทำ..ไปเพื่อเธอหมดทุกห้องหัวใจ
ที่ได้มอบให้ไป โดยไม่มีเหลือเลย
แต่เพียงหวังให้จำว่าคนหนึ่ง
ซึ่งยังคงรักเธอ ไม่มีเบื่อ...
แม้ว่าได้เพียงแค่ฝัน ก็ดีใจ ที่มีเธอ
แม้ทุกอย่างมันได้จบไปแล้วก็ตาม
แต่ในใจคงมีล้านความทรงจำ ที่ดีต่อกันและกัน
เธอจะให้ฉันทำตัวเช่นไร
ก็ในเมื่อหัวใจ... มันไม่ลืม
ก็จำเป็นต้องทน และผ่านมันไปให้จงได้
ตามเส้นทางของวันและเวลา....
หวังว่า....เธอจะ...เข้าใจ...
