เช้าวันหนึ่งเฮียจุกได้ขับรถกระบะไปทำธุระนอกบ้าน ขณะที่ขับรถอยู่นั้น..มีคนขี่รถมอเตอร์ไซค์ตัดหน้า เฮียจุกเบรกจนตัวโก่ง รีบวิ่งไปดูทั้งรถทั้งคนล้มอยู่หน้ารถกระบะ...
เฮียจุกรีบดึงผู้ชายวัยกลางคนที่ขี่รถมอเตอร์ไซค์ออกมา
ทันใดนั้นต้องสะดุ้งสุดตัวเพราะขาข้างซ้ายของชายคนนั้นขาดหายไป พยายามมองไปที่ใต้รถก็ไม่เห็น มองไปที่ถนนก็ไม่มี หรือว่าจะชนเขาขาขาด...ได้แต่ละล่ำละลักถาม
เฮียจุก : "... ขา..ขา..ขาหายไปไหน..." เฮียจุกถามพร้อมเขย่าตัวชายคนนั้นด้วยความรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
คนขี่รถ : "...ขา...ขาขาด..."
เฮียจุก : "ขาดแล้ว... แล้ว..อยู่ไหน...?
ถามด้วยความรู้สึกอยากร้องไห้..นี่ตนชนคนขาขาดเลยหรือนี่ ไม่อยากเชื่อเพราะชนไม่ถูกด้วยซ้ำ
คนขี่รถ : "..ขาด ขาด...."
เฮียจุก : "ขาด เมื่อไหร่ ??"
คนขี่รถ : "..ขาด ขาด....ตั้งแต่ปีที่แล้ว"
เฮียจุก : ????
...............................
ขอเข้ามาขำด้วยคนค่ะ...
เย็นนี้คงทานข้าวได้มากขึ้นแน่ๆเลย ได้อ่านเรื่องอิ่มเอมใจ อิๆๆ
อย่าลืมทานข้าวเผื่อด้วยนะคะ อิอิ..
ดีนะที่ยังมีคนช่วย ไอ้ที่วิกผมหลุดเขานึกว่าหัวขาด ไม่มีใครช่วย (เกือบตาย)
โทษวิกผมซะ อิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตกใจแทนเฮียจุก ฮิๆๆๆโชคดีขาขาดปีที่แล้ว
ตกใจหว่า ดูไปมา ขาไม่เห็น
ขับมอ'ไซค์ ได้ไงนา ตอบหน้าเป็น
ตั้งปีกว่า ขากระเด็น เช่นนี้แล
หมอสุข
... ตั้งปีกว่าขากระเด็นดันไม่เข็ด
แถมใจเด็ดตัดหน้าซ้ำย้ำรอยแผล
อยากจะเขกกบาลสองทีแก
จำอภัยคนแก่แค่ตกใจ (เกือบตาย)...
ดอกไผ่
ขอขำด้วยคน เข้าใจหาเรื่องสนุก ๆ มาให้อ่านนะ