คิดถึงคุณยาย.
คุณยายเสียชีวิตมา 18 ปีแล้ว ตอนนั้นคุณยายอายุ 80 กว่า ถ้าคุณยายยังมีชีวิตอยู่ อายุของท่านก็ 100 กว่า ปีแล้ว
เมื่อประมาณ 45 ปีที่แล้ว คุณยายเล่าให้ฟังว่า
คุณยายยืมเงินเขาจำนวน 16 สตางค์ เช่าเรือเล็กค้าขายริมสายน้ำท่าจีน ช่วงศรีประจันต์ – สามชุก อยู่หลายปี เก็บหอมรอมริบ…แล้วขึ้นบกเช่าร้านขายของเล็ก ๆ ในตลาดสามชุก
คำสอนหรือคำบอกเล่าที่ไม่เคยลืมจากคุณยาย…คือระบบเงินถุง…วิธีการของคุณยายจะแบ่งเงินที่มีอยู่ออกเป็นถุง ๆ ตามความสำคัญหรือความจำเป็น แต่ละถุงจะแยกกันอยู่เช่น
- ถุงเงินหมุนเวียนลงทุนค้าขาย
- ถุงเงินกันล้ม เจ็บป่วยหรือมีเรื่องเดือดร้อน
- ถุงเงินก้าวหน้า เพื่อขยายกิจการ,ซื้อที่ดินทำกิน ฯ
- ถุงเงินอื่น ๆ อีกแล้วแต่สถานการณ์ในช่วงเวลานั้น ๆ
สิ่งที่น่าสนใจ คุณยายบอกว่า “เงินถุงไหนไม่พอใช้ก็ไปยืมเงินถุงข้าง ๆ กัน”
เช่น เกิดการเจ็บป่วยขึ้น…เงินในถุงกันล้มไม่พอเป็นค่ารักษา…ก็ไปยืมเงินในถุงเงินก้าวหน้า…เวลาไปยืมเงินก็ทำหนังสือยืมเงินเขียนใส่ถุงก้าวหน้าว่า กันล้มยืมไปเท่าไร และ เขียนใส่ถุงกันล้มว่า ไปยืมเงินจากถุงก้าวหน้ามาเท่าไร
ประกอบอาชีพไปตามปกติ…เมื่อมีรายได้เข้ามาก็จัดสรรปันส่วนของรายได้ใส่ถุงเงิน…ตามเป้าหมายเดิมที่ตั้งใจไว้
เมื่อถุงเงินกันล้มมีเงินเหลือพอที่จะใช้หนี้ถุงเงินก้าวหน้า…ก็ดำเนินการใช้หนี้คืนแล้วฉีกสัญญายืมทิ้ง
ดำเนินอยู่อย่างนี้สำรับการจัดการเงิน…ตามวิธีของคุณยาย
คุณยายบอกว่า “ทำให้เราไม่เป็นหนี้คนข้างบ้าน”
(สภาพปัจจุบัน...ปัญหาหนี้นอกระบบจะไม่เกิดกับครอบครัวของเราแน่นอน...)
ขอบคุณพี่ธนพรมากๆ ที่ให้ข้อคิดเกี่ยวกับการเก็บเงินและการบริหารเงินของคุณยาย ดิฉันจะนำไปลองปฏิบัติดูบ้างเพื่อจะได้ไม่เป็นหนี้