ศิษย์มีครู

ศิษย์ใคร ใช่ศิษย์ครู

การสอน แม้เป็นเพียงคำบอกกล่าว แต่หากคำสอนนั้นมีค่ายิ่ง สามารถทำให้เปลี่ยนชีวิตเด็กคนหนึ่งๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อ ไม่ต้องอื่นไกล เด็กที่เราสอนกันอยู่ทุกวัน เราสอนโดยการให้ความรู้ด้วยเนื้อหาวิชา และเราก็ปลูกฝังนิสัยให้เขาโดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะเขาดูเราเป็นแบบอย่าง ถ้าเด็กทำผิดเราดุด่า แต่ถ้าเราปลอบใจพร้อมให้คำสอน และตักเตือน ทำให้เขาเชื่อใจว่าเราพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ ร้อยทั้งร้อยเขาคงไม่กล้าทำผิด ดังนั้น สิ่งสำคัญคือครู ทั้งคำพูดและการกระทำ ไม่มีศิษย์ฉัน ศิษย์ใครไม่มี มีแต่ลูกใครนั้น ศิษย์ฉันทุกคน เพียงเท่านี้เอง ก็ไม่ต้องทำอะไรมากมายแล้วเพียงแค่ให้ใจ ให้ความรัก และเมตตากับเด็กๆเหล่านั้น ก็จะเห็นได้ว่า เป็นสิ่งที่สำคัญ รับรู้และสัมผัสได้ด้วยหัวใจ ก่อนที่ฉันจะมาเป็นครูได้ทุกวันนี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ครูทุกคนที่อบรมสั่งสอนเรามาต่างก็อดทน มามากกว่าเราร้อยเท่าพันเท่าไม่เพียงแต่เราที่ดื้อและซน แต่ลูกศิษย์ของครูทุกคนนั้นไม่ต่างกันเลยบ่อยครั้งเคยทำให้ครูเหนื่อยและท้อ บ่อยครั้งทำให้ครูชื่นใจ ทั้งหมดนั้นอยู่ในความทรงจำของฉันอย่างไม่มีวันลบเลือน และฉันก็ไม่สามารถที่จะลืมคำสอนของครู ถ้าฉันเป็นศิษย์ไม่มีครู ฉันคงไม่มีวันนี้ ถ้าฉันไม่เชื่อฟังคำสอนของครู ฉังคงไม่ได้ทำความฝันของฉันให้เป็นจริง แล้ววันนี้เด็กทุกคนต่างก็เรียกฉันว่าครู ฉันได้ทำหน้าที่ที่ตนเองรัก ได้ทำในสิ่งที่ตนเองฝัน และเมื่อฉันได้มีโอกาสแล้วฉันก็จะสร้างโอกาสนั้นๆต่อไป คำสอนของครูทุกคำยังคงก้องในใจฉันเสมอ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานนับปี แต่ฉันก็ไม่มีวันลืมเลือน ความรักที่ครูทุกคนมอบให้ศิษย์คนนี้ ก็ยังระลึกถึงเสมอ ศิษย์ใครเล่า ก็ศิษย์ครู และความรักที่ฉันมีต่อครูทุกคนนับว่าเป็นสิ่งที่ส่งผลให้ฉันประสบความสำเร็จในวันนี้ และฉันเชื่อว่าถ้าฉันไม่เป็นศิษย์มีครู ฉันอาจไม่ได้เดินในเส้นทางที่ดีแบบนี้ และด้วยความรักและเมตตา จากครูที่เฝ้าอบรมสั่งสอน ทำให้ฉันพึงระลึกเสมอว่าฉันชอบครูแบบไหนฉันก็จะเป็นครูแบบนั้น ให้กับเด็กๆของฉันเหมือนกัน เพราะฉันคิดว่าความรักและเมตตาที่เรามีให้ศิษย์ก่อนมันสัมผัส และรู้สึกได้เองมากกว่าคำพูดร้อยพันคำ และเมื่อวันนี้มาถึงฉันจะลืมครูของฉันได้อย่างไร ฉันก็ครูคนหนึ่ง ที่จะปลูกฝังสร้างเด็กต่อไป ให้เขาได้ยืนหยัดด้วยวิชา ความรู้ที่เขาได้เรียนมา ให้ได้ ฉันจะสอนให้เขาเป็นผู้ให้โดยดูตัวอย่างจากครูทุกคนที่อยู่รอบตัวเขา เพราะครูทุกคนอยู่กับเขาวันหนึ่งๆมากกว่าพ่อแม่เสียด้วย นั่นก็จะเป็นอีกคำตอบหนึ่งสำหรับความผูกพันของครูกับศิษย์ แล้ววันหนึ่งเขาจะนึกถึงเรา อย่างที่ตอนนี้เราก็นึกถึงครูของเราเช่นกัน