1. ฉันจะจัดการกับความเครียดได้อย่างไร?  ความสงบในชีวิตที่ช่วยให้สามารถรับมือกับความเครียดมากมายได้ คำตอบกล่าวได้ง่าย ๆ ว่า วางชีวิตบนหลักการที่ถูกต้องในการจัดการความเครียด โดยการนำหลักการทั้ง 8 นี้มาใช้ในชีวิต เราก็จะเครียดน้อยลง และมีจิตใจสงบมากขึ้น

     1.1  การหาเอกลักษณ์ : รู้ว่าคุณเป็นใคร  ความเครียดมากมายในชีวิตเป็นผลมาจากการซ่อนตัวอยู่หลังหน้ากาก การดำเนินชีวิตสองมาตรฐานโดยไม่เป็นตัวจริงต่อหน้าคนอื่น ๆ และพยายามจะเป็นอะไรที่เราไม่ได้เป็น ความไม่มั่นคงมักสร้างแรงกดดันในชีวิตเสมอ และเมื่อเราไม่มั่นคงเราก็รู้สึกถูกบังคับให้แสดงออกและทำตามคนอื่น เราตั้งมาตรฐานที่ไม่จริงสำหรับชีวิตและถึงแม้เราจะพยายาม ทำ ทำ ทำ แต่ก็จะไม่สามารถบรรลุมาตรฐานที่ไม่จริงเหล่านั้นได้

     1.2  การอุทิศตัว : รู้ว่าคุณพยายามเอาใจใคร  เมื่อเราไม่รู้ว่าเราพยายามทำให้ใครพอใจ เราก็จะพ่ายแพ้ใน 3 เรื่องนี้ คือ การวิพากษ์วิจารย์ (เพราะเราสนใจแต่ว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับเรา)  การแข่งขัน (เพราะเรากังวลว่าคนอื่นกำลังแซงหน้าเราไปหรือเปล่า)  และความขัดแย้ง (เพราะเรารู้สึกถูกคุกคามเวลาคนไม่เห็นด้วยกับเรา)  ความเครียดของเราเพราะเราชอบโทษคนอื่นและหน้าที่การงานต่าง ๆ จริง ๆ แล้วมีไม่กี่อย่างในชีวิต(นอกจากการงาน) ที่เราต้องทำ เมื่อเราพูดว่า "ฉันต้อง ฉันจำเป็น ฉันจำต้อง"  จริง ๆ แล้วเรากำลังพูดว่า "ฉันเลือกที่จะทำเพราะฉันไม่อยากรับผลที่เกิดขึ้น"   เมื่อเรารู้สึกถูกกดดัน เราก็กำลังเลือกที่จะให้คนอื่นมานำเราไปอยู่ใต้ความกดดัน เราไม่ใช่เหยื่อ นอกเสียจากเราจะยอมให้ตัวเองถูกกดดันจากการเรียกร้องของคนอื่นเสียเอง

     1.3  การจัดการ : รู้ว่าคุณพยายามจะบรรลุเป้าหมายอะไร  การทำอะไรภายใต้แรงกดดันของความเร่งด่วนก็ง่าย แต่พอสิ้นสุดวันนั้น "ฉันได้ทำอะไรเสร็จไปบ้างหรือเปล่านี่ ฉันใช้พลังงานไปมากมายและทำหลายอย่าง แต่ได้ทำอะไรที่สำคัญ ๆ เสร็จบ้างไหม"  การมีงานยุ่งไม่จำเป็นว่าต้องเกิดผลเสมอไป เราอาจหมุนติ้วเป็นวงกลม แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันเลย  การเตรียมตัวเป็นการป้องกันแรงกดดัน แต่การผัดวันประกันพรุ่งสร้างแรงกดดันขึ้น การมีเป้าหมายชัดเจนทำให้ชีวิตดีขึ้นมาก มองดูตารางงานของเราในวันั้นแล้วตัดสินใจว่า  "ฉันอยากใช้เวลาหนึ่งวันในชีวิตแบบนี้จริง ๆ ใช่ไหม"  ฉันยอมแลก 24 ชั่วโมงในชีวิตเพื่อกิจกรรมเหล่านี้หรือไม่

     1.4  การรวมศูนย์ : จดจ่อทีละเรื่อง  เวลาเรามีงานสามสิบอย่างวางอยู่บนโต๊ะ กวาดโต๊ะให้โล่งแล้วทำงานอย่างเดียว พอทำเสร็จค่อยหยิบงานอื่นมาทำต่อ เราจะจับปลาสองมือในคราวเดียวไม่ได้ เราต้องจดจ่อทีละอย่าง เมื่อเรากระจายความพยายามของเราไปทำทีละหลาย ๆ อย่าง เราก็จะขาดประสิทธิภาพ แต่เมื่อเรารวบรวมกำลังของเรามุ่งไปยังจุดเดียวเราก็จะเกิดผลมากขึ้น เหมือนกับแสงที่กระจายออกจะให้แสงที่พร่ามัว แต่แสงที่รวมอยู่ ณ จุดใดจุดหนึ่งก่อให้เกิดประกายไฟได้

     1.5  การกระจายงาน : อย่างทำทุกอย่างเองหมด  ทำไมเราจึงวิตกกังวลและตึงเครียด เพราะคิดว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับเราหมด แต่เมื่อปล่อยมันจริง ๆ โลกก็ไม่ได้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ทำไมเราไม่กระจายงานให้คนอื่นเข้ามามีส่วนร่วม ทำไมเราพยายามทำทุกอย่างเเองหมด มีเหตุผลสองข้อ เหตุผลข้อแรก คือ การนิยมความสมบูรณ์แบบ คิดว่า ถ้าให้งานออกมาดีเราต้องทำเอง บางครั้งเราต้องปล่อยให้คนอื่นทำผิดพลาดบ้าง เพื่อพวกเขาจะได้เรียนรู้ อีกเหตุผลหนึ่งที่เราไม่กระจายงาน คือ ความไม่มั่นคงส่วนตัว เพราะถ้ามอบความรับผิดชอบนี้ให้คนอื่น แล้วเขาทำได้ดีกว่าเรา ความคิดแบบนี้ทำให้เรากลัว แต่เราจะไม่กลัวความเป็นไปได้แบบนี้ ถ้าเรารู้ว่าเราเป็นใคร กำลังพยายามทำให้ใครพอใจ ต้องการบรรลุเป้าหมายอะไร และสิ่งเดียวที่เราต้องจดจ่อคืออะไร การที่จะมีประสิทธิภาพได้ ต้องให้คนอื่นเข้ามามีส่วนร่วมด้วย

     1.6  การใคร่ครวญ : สร้างนิสัยการอธิษฐานส่วนตัว  หาเวลาเงียบ ๆ ตามลำพังกับพระเจ้า ก็จะเป็นเวลาสั้น ๆ เพระพระเจ้าบอกว่า "บรรดาผู้ทำงานเหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะให้ท่านทั้งหลายหายเหนื่อยเป็นสุข จงเอาแอกของเราแบกไว้ แล้วเรียนจากเรา เพราะว่าเรามีใจอ่อนสุภาพและถ่อมลง และท่านทั้งหลายจะพบที่สงบสุขในใจของตน ด้วยว่าแอกของเราก็แบกง่าย และภาระของเราก็เบา"


     1.7  การพักผ่อนหย่อนใจ : หาเวลาพักเพื่อสนุกกับชีวิตบ้าง  การพักผ่อนหย่อนใจในชีวิตไม่ใช่ทางเลือก แท้จริงการพักผ่อนสกคัญมาก เพราะองค์ประกอบทางกาย อารมณ์ และจิตวิญญาณของเราต้องการการหยุดพักเป็นระยะ ๆ ชีวิตสมดุลย์ คือ กุญแจของการจัดการความเครียด

    1.8  การเปลี่ยนแปลง : มอบความเครียดของคุณให้พระคริสต์ พระคริสต์ไม่ได้ตรัสว่า จงมาหาเรา แล้วเราจะมอบความรู้สึกผิด ภาระหนัก ความเครียด และความกังวลให้เรามากขึ้น แต่พระเยซูตรัสว่า เราอยากให้เจ้าพักผ่อน เราเป็นผู้บรรเทาความเครียด เมื่อเจ้าผูกพันกับเรา เราจะมอบกำลังจากภายในให้แก่เจ้า