ตามหาหัวใจ.......

อาจจะมีสักครั้ง  ที่เราจะปล่อยหัวใจเราหลุดลอยไป....

กับใครสักคน...ไปแสนไกล... แสนไกล 

แล้วก็เอาหัวใจเราไปทั้งดวง

โดยไม่ปล่อยคืนกลับมาอีกเลย

เราจึงต้องตามหาหัวใจของเรา.....

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

ด้วยความโหยหา

จึงต้องติดตามไป.....

เพื่อหวังจะทวงใจเราคืน

แต่ช่างน่าประหลาดนัก

สู้อุตส่าห์ฟันฝ่าอุปสรรคไป

...จนถึงจุดหมายปลายทาง

เห็นหัวใจเราซ่อนอยู่ในหัวใจของเขา

อย่างตราตรึง อบอุ่นเหลือเกิน

เท้าที่กำลังจะก้าวต่อไป....

... ก็เหมือนถูกตรึงให้หยุดชะงัก 

ฝ่ามือที่หมายมาด จะเอื้อมคว้า..

หัวใจเรากลับคืนมา

... กลับกลายเป็นเพียงสัมผัสสายลม..

อย่างแผ่วเบา นุ่มนวล

 หมดความกล้าหาญใดๆ ที่ยื้อดวงใจเรากลับมา

ฝากไว้ด้วยนะ

ถ้ายังเก็บดวงใจเราเอาไว้

อย่างทะนุถนอม ดูแล

เช่นวันแรกที่ไขว่คว้าไปจากเรา

ตามหาหัวใจ...

จึงเป็นเพียงจินตนาการในความฝัน

 ที่ไม่วันจะตามกลับคืนมาได้....

.เพราะบางครั้ง เขาก็นำดวงใจของเรา

ไปสู่แดนดินอันแสนไกลพร้อมกับเขา

ไกล....เกินกว่า

.....จะเดินทางไปถึง...ชั่วชีวิตนี้...

(แด่ ดวงใจรักที่บริสุทธิ์ ทุกๆดวง )