6.วัฒนธรรม HR Change Champion ของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์








"วัฒนธรรม HR Change Champion
ของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์"
วิวัฒนาการของการบริหารทรัพยากรบุคคลจากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว โดยจะสังเกตได้ว่ามีชื่อเรียกการบริหารทรัพยากรบุคคลอยู่มากมายหลายชื่อ เช่น Industrial Relations, Employee Relations, Personnel Management และ Haman Resource Management สำหรับชื่อเรียกที่แตกต่างกันนั้นมิได้มีสาระสำคัญเท่ากับบริบท (HR Practices) ของการบริหารทรัพยากรบุคคล กล่าวคือ ในทุกยุคทุกสมัยการบริหารทรัพยากรบุคคลจะมีความเชื่อมโยงกับสภาพแวดล้อมขององค์กรอยู่เสมอ หากสภาพแวดล้อมมีความเปลี่ยนแปลงก็จะทำให้บทบาทของนักบริหารงานบุคคลเปลี่ยนตามไปด้วย
มีความเชื่อว่า “ขีดความสามารถขององค์กรขึ้นอยู่กับขีดความสามารถของคน” (Organization’s Capability Depends upon Human Competency) ดังนั้น จึงมีความเชื่อว่า “คน” คือ ทรัพยากรที่มีค่าและสำคัญที่สุดที่จะทำให้องค์การสามารถขับเคลื่อนธุรกิจให้ประสบความสำเร็จลุล่วงได้ แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ทุกคนในองค์การที่จะทำได้ หากแต่คนนั้นจะต้องเป็นคนที่มีทักษะ ความรู้ ความสามารถ เพราะหากคนในองค์การไม่มีทักษะ ความรู้และความสามารถแล้ว องค์การก็จะหยุดนิ่งอยู่กับที่และไม่สามารถขับเคลื่อนธุรกิจให้ดำเนินไปได้
หากกล่าวถึงนักบริหารทรัพยากรมนุษย์แล้ว หลายคนคงนึกถึงบุคลากรที่ปฏิบัติงานในฝ่ายทรัพยากรบุคคล ซึ่งมีหน้าที่เสมือนหน้าที่เสมือนเป็นผู้บริหารจัดการกิจการภายในองค์กร รวมถึงการอำนวยความสะดวกแก่ผู้บริหารในด้านการบริหารจัดการบุคลกร บทบาทของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์ จึงอาจถูกมองเป็นเพียงแค่ผู้ควบคุมระเบียบและกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ภายในองค์กร ซึ่งในสายตาของผู้บริหารนั้นน่าจะพึงพอใจกับบทบาทของนักบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่สามารถนำเอานโยบายต่าง ๆ ที่ได้รับมอบหมายไปปฏิบัติอย่างเคร่งครัด แต่สำหรับบทบาทนี้ในมุมมองของพนักงานคนอื่น อาจมองว่าเป็นผู้ที่มีความเข้มงวดต่อนโยบายที่ได้รับมอบหมายจากฝ่ายบริหาร โดยไม่คำนึงถึงความยืดหยุ่นในการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ โดยเฉพาะในการดำเนินธุรกิจภายใต้สภาพแวดล้อมต่าง ๆ ในปัจจุบันที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอและมีความจำเป็นต้องมีความยืดหยุ่นในการบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงมากกว่าการใช้กฎระเบียบอย่างที่เคยเป็นมา
ในปัจจุบันบทบาทของนักบริหารทรัพยากรบุคคลค่อย ๆ มีการปรับเปลี่ยนไปมากจากที่เคยเป็นเพียงผู้บริหารกิจการภายใน ได้มีการเน้นที่บทบาทการบริหารงานบุคคลเพื่อบริการลูกค้าเป็นสำคัญ (Customer Centre) บทบาทการเป็นหุ้นส่วนเชิงกลยุทธ์ (Strategic Partner) กับผู้จัดการฝ่ายอื่น ๆ เพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์องค์กรไปสู่ความสำเร็จ อีกทั้งยังเป็นผู้มีบทบาทสร้างแรงจูงใจให้แก่พนักงาน (Employee Advocate) ในการปฏิบัติงานเพื่อให้เป็นไปตามยุทธศาสตร์ขององค์กรด้วย ซึ่งสำหรับบทบาททั้ง 3 บาทบาท ที่ได้กล่าวไปแล้วนั้น เป็นบทบาทที่ถือว่ามีความท้าทายต่อนักบริหารทรัพยากรบุคคลเป็นอย่างมาก แต่อีกบทบาทหนึ่งที่นักบริหารทรัพยากรบุคคลจะต้องมี คือ การเป็นผู้นำให้กับพนักงานคนอื่น ๆ ให้เห็นถึงความสำคัญของการเปลี่ยนแปลง ซึ่งถือได้ว่าเป็นอีกบทบาทหนึ่ง หรือที่เราอาจเรียกย่อ ๆ ว่า HR Change Champion ซึ่งอาจหมายถึง การสั่งสมเพิ่มพูนความรู้ ความสามารถหรือสมรรถนะในตัวของนักบริหารทรัพยากรบุคคลเพื่อที่จะสามารถนำการเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นแก่พนักงานในองค์กรให้ปฏิบัติงานได้บรรลุยุทธศาสตร์ขององค์กร
ในสมัยก่อน Schine (1997) กล่าวว่า บทบาทของผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กรส่วนใหญ่จะเป็นหน้าที่ของผู้นำองค์กร แต่ในปัจจุบันนักบริหารทรัพยากรบุคคลได้เข้ามามีส่วนร่วมการนำการเปลี่ยนแปลงมากขึ้น โดยจะเห็นได้ว่า ผู้บริหารทรัพยากรมนุษย์มีการบริหารที่มีความยืดหยุ่นมากขึ้น เน้นที่การพัฒนาระบบการจูงใจพนักงานให้ปฏิบัติงานเต็มความสามารถ อีกทั้งยังเน้นที่การพัฒนาบุคลากรในองค์กรให้มีความรู้ ความสามารถมากขึ้นด้วย ดังจะเห็นได้จากตัวอย่าง บริษัท GE (General Electric) ที่เน้นการพัฒนาทรัพยากรบุคคลให้มีมาตรฐานการทำงานที่สูง เพื่อเปลี่ยนองค์กรสู่ความเป็นหนึ่ง การนำการเปลี่ยนแปลงนั้น นักบริหารทรัพยากรบุคคลอาจจะต้องคำนึงถึงระบบบริหารงานบุคคล (HR Function) ในองค์กรอยู่เสมอ ๆ เพื่อตรวจสอบว่ามีความสอดคล้องต่อสภาพแวดล้อมและบริบทของธุรกิจที่กำลังดำเนินอยู่หรือไม่ ทั้งนี้ เพื่อเป็นแนวทางในการกำหนดกลยุทธ์ที่จะผลักดันให้พนักงานในองค์กรเกิดความเปลี่ยนแปลงตามสภาพสิ่งแวดล้อมและบริบทของธุรกิจในช่วงเวลานั้น ๆ เช่น จะต้องสร้างระบบแรงจูงใจให้ตรงกับความต้องการของพนักงานในสภาพแวดล้อม อีกทั้งยังต้องสามารถพัฒนาพนักงานให้มีความทันสมัยต่อวิทยาการที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน และหากนักบริหารทรัพยากรบุคคลสามารถทำได้ เช่นนั้นก็จะเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง HR Change Champion ที่สมบูรณ์แบบอย่างแน่นอน...
ที่มา : ดร.มาฆะ ภู่จินดา หนังสือกระแสคน กระแสโลก
สำนักงาน ก.พ. หน้า 57 – 59 กันยายน 2553
(เปิดโลกความรู้ พัฒนาทุนมนุษย์)
เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 3 – 6 เมษายน 2552






-สวัสดีครับอาจารย์...
-“คน” คือ ทรัพยากรที่มีค่าและสำคัญที่สุดที่จะทำให้องค์การสามารถขับเคลื่อนธุรกิจให้ประสบความสำเร็จลุล่วงได้ แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ทุกคนในองค์การที่จะทำได้ หากแต่คนนั้นจะต้องเป็นคนที่มีทักษะ ความรู้ ความสามารถ เพราะหากคนในองค์การไม่มีทักษะ ความรู้และความสามารถแล้ว องค์การก็จะหยุดนิ่งอยู่กับที่และไม่สามารถขับเคลื่อนธุรกิจให้ดำเนินไปได้
-ขอบคูณครับ
-สบายดีใน "วันสุข" นะครับ
เป็นศาสตร์การบริหารที่ใหม่มากครับ