ต้องสร้างวิสัยทัศน์ ให้องค์กรมีทิศทาง

วันนี้ใช้สมองซีกซ้าย เยอะมากจนรู้สึกอ่อนล้า และง่วงนอน

ใครนะช่างเจ้าคิดเหลือเกิน จะทำกิจการอะไรต้องมี "วิสัยทัศน์" ช่างฝืนคำสอนในพุทธศาสนาเสียจริง ๆ "พระท่านสอนให้อยู่กับปัจจุบัน" แต่วิสัยทัศน์ กลับให้มองไปในอนาคต

ครั้งหนึ่งเคยสัมมนาในองค์กร ท่านประธานกรรมการมาเป็นวิทยากรเองเลย พูดเกี่ยวกับวิสัยทัศน์นี่แหละ ทำเอาแมนเนเจอร์ทั้งหลายเกิดหลอดภาพสว่างไสวเต็มหัวกันไปหมดทุกคน ยกเว้นผมมั็งที่มีแต่ตัวสัญญลักษ์ง่วงนอนลอยอยู่บนหัว มารู้สึกดีหน่อยตอนที่จะเบรกกาแฟ และท่านประธานกรรมการได้สรุปเรื่องวิสัยทัศน์ขององค์กร ด้วยนิทานเรื่องหนึ่ง....


มีนกอินทรีย์ สามตัวเป็นเพื่อนกัน ทำรังอาศัยอยู่ในถ้ำ แต่ก่อนพื้นที่บริเวณถ้ำอุดมสมบูรณ์ไปด้วยอาหารสารพัด แต่เดี๋ยวนี้เกิดการแข่งขันมีสัตว์อื่น ๆ มาทำมาหากินในพื้นที่เดียวกันเยอะมากจนอาหารร่อยหรอแทบไม่มีเหลือ ต้องออกไปหากินไกล ออกไป ออกไป จากที่พักทุกที

เจ้านกสามตัวนี้ท่าจะฉลาดหลักแหลมมีการวางแผนการใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่า ผัดเปลี่ยนกันออกไปหาอาหาร ตัวไหนไปเร็วกลับเร็วได้อาหารมาฝากเพื่อนด้วย จะได้รับการยกย่องเป็นฮีโร่ เป็นหัวหน้า สร้างความภูมิใจให้วงศ์ตระกูลของตน ฉะนั้นในการออกหากินแต่ละตัวต้องวางแผน มีวิสัยทัศน์แบบตาอินทรีย์มองเห็นไกล

วันหนึ่งนกตัวแรก ออกไปหากินสามวันสามคืน กลับมาหาเพื่อนที่ัรังได้ซากหนูมาตัวเดียว เมื่อมาถึง ปากก็พร่ำบ่น "เพื่อนเอ๋ย สมัยหากินไกลขึ้น อาหารก็หายาก ไปที่ไหนก็เจอแต่นกอย่างพวกเรา ข้าได้มาเท่่านี้ก็ดีแล้ว"

ถึงคราวนกตัวที่สองออกไปบ้าง ก็ไปนานกว่านกตัวแรก ยังดีที่ได้หนูกลับมาตั้งสองตัว

ปากก็บอกเพื่อน "ข้าต้องออกไปไกลกว่าเดิม หลายร้อยกิโล ได้มาสองตัวก็นับว่าไม่เสียแรงแล้วเพื่อนเอ๋ย"

แล้วก็มาถึงนกตัวที่สาม ออกไปหากินบ้าง

ประเดี๋ยวไม่ถึงห้านาทีก็บินกลับมา ปากแดงเต็มไปด้วยเลือด ทำเอานกสหายสองตัว ทึ่งในความสามารถของเพื่อน ออกไปไม่ถึงห้านาที ได้กินอาหารสด ๆ เลยหรือนั่น ส่งสัยอาหารจะใหญ่จึงรีบกลับมาชวนพวกเรา

แล้วนกที่ปากแดงไปด้วยเลือดนั่น ท่าจะเข้าใจอาการของเพื่อน ๆ ดี จึงบอกว่า "เพื่อนเอ๋ย จะทำกิจการใด ให้สำเร็จอย่างรวดเร็ว และไปถึงอย่างแม่นยำ มันต้องมีเคล็ดลับ"

"เคล็ดลับที่ว่าคือต้องสร้าง "วิสัยทัศน์" กันก่อน มองให้ไกล แล้วกำหนดแนวปฏิบัติไปให้ได้ตามสิ่งที่มองไว้"

"เอ็ง สองตัวมองเห็นต้นไม้ใหญ่ที่ปากถ้ำนั่นไหมหล่ะ เพื่อนเอ๋ย"

นกสองตัวพูด "ก็เห็นอยู่ทุกวัน ๆ นี่นา แล้วมันมีเคล็ดลับอยู่ที่นั่นเหรอ..."

เอ็งสองตัวเห็นแน่นะ... เจ้าตัวที่สามกล่าวย้ำ

เห็นซิวะ ก็ข้าสองตัวตาไม่บอดนี่ มีเคล็ดวิชาอะไรในต้นไม้นั้นก็รีบบอกพวกเรามา อย่าชักช้า


"ถ้าเอ็งสองตัวเห็น แต่ข้า... ไม่เห็นว่ะ บินชนเอาจัง ๆ ปากแตกเลือดเต็มปากมาหาพวกแกนี่แหละ.... ช่วยตามหาหมอทีเด้.... "


เบรกกาแฟ....