ท้อแท้ แต่ ไม่ท้อถอย

วันนี้ท้อแท้ อ่อนล้า เหนื่อย กับชีวิตที่ต้องดำเนินไป กับวันเวลาที่ผ่านมา อุทิศชีวิตหลังจากเรียนจบจากสถาบันการศึกษาที่มีค่า ให้กับการทำงานกับ กศน. มาทั้งเกือบชีวิต เวลา ๑๒ ปี กับเรี่ยวแรงและกำลังสมอง ที่อุทิศให้กับชุมชนและชาวบ้าน มีคนเคยพูดให้ได้ยินเสมอว่า ทำงานให้กับ กศน.มาเป็นเวลานานขนาดนี้สิ่งที่พวกคุณได้รับ เป็นแบบนี้ หรือ ...........ก็ได้ตอบให้ทุกท่านที่ถามไปว่า คงใช่แล้วมั้งค่ะ......การทำงานคือ....การต้องแข่งขันให้ได้มาซึ่งตำแหน่งที่ต้องการ ...แต่ว่า จุดมุ่งหมายของชีวิตมันไม่ใช่อย่างที่ตั้งใจไว้แต่ทีแรกแล้ว.....แต่ก่อนคิดว่า.....ชุมชนที่เราไปอยู่ที่นั้นถึง ๑๒ ปี ไม่ใช่บ้านแต่ก็เหมือนบ้าน เพราะชีวิตทั้งวัน อยู่ที่ กศน.ตำบลทั้งหมด เวลาให้กับครอบครัวแทบจะไม่มี แต่ทำไงได้ล่ะค่ะ........เพราะตัวเองเลือกชีวิตแบบนี้...........ผลที่สุดของคนทำงานให้ กศน.มา ๑๒ ปี คือ...........การสอบแข่งขัน รางวัลที่เคยได้ยินมาว่าจะได้...สุดท้ายก็คงหลุดลอยเหมือนเดิม........ทุกครั้งที่เป็นมา.............ท้อแท้..........แต่ไม่ท้อถอย.....เหมือนสัจธรรมที่ว่า " ชีวิต คือการต่อสู้" คือสู้กับตัวเอง เพื่อให้ได้ซึ่งตำแหน่งที่ต้องการ...........