ที่ชมรมผู้สูงอายุโรงพยาบาลพระนั่งเกล้ามีหลายเรื่องที่ไม่มีเงินเลยก็ทำได้
ข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งที่ดี ๆ หลายอย่างที่ชมรมผู้สูงอายุโรงพยาบาล พระนั่งเกล้า ขอยกมากล่าวสัก 2 อย่างคื อความประหยัดเรียบง่ายและความเสียสละของคณะกรรมการชมร มอธิบายทีละเรื่องดังนี้
ความประหยัดเรียบง่าย ปัจจุบันหน่วยงานต่าง ๆ ก่อนจะทำกิจกรรมหรือโครงการอะไรขึ้นมาจะต้องนำคำร้องของราชินีเพลงลูกทุ่ง คุณพุ่มพวง ดวงจันทร์ มาถามเสียก่อนว่า เงินนะมีไหม ถ้ามีเงินพอก็ทำได้ ถ้ามีเงินไม่พอก็ทำไม่ได้ แต่ถ้าไม่มีเงินก็เลิกพูดเลย ที่ชมรมผู้สูงอายุโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า มีหลายเรื่องที่ไม่มีเงินเลยก็ทำได้ ยกตัวอย่างการฝึกลีลาศของอาจารย์เสริม จันทร์หอมและของอาจารย์ วันชัย ตั้งอุตสาหะ ไม่ต้องใช้เงินเลย ค่าสอนไม่ต้องจ่าย ไม่ต้องฝึกในห้องแอร์แต่ใช้ระเบียงธรรมดา ไม่มีพัดลม ไม่มีเครื่องขยายเสียงใช้เครื่องเล่น CD ธรรมดา ไม่ต้องเลี้ยงน้ำเลี้ยงอาหาร สรุปแล้วไม่มีค่าใช้จ่ายเลย แล้วเขาได้ความรู้หรือไม่? เนื่องจากกิจกรรมที่นี่เกือบทั้งหมดเป็นการฝึกปฏิบัติจริงทุกคนได้ลงมือทำเอง ทุกคนสมัครใจมาเอง ไม่มีใครบังคับ คนที่ไม่ถูกจริตจะเลิกไป ส่วนคนที่อยู่จะได้ความรู้กลับไปทุกคนมากน้อยตามความสามารถ
ความเสียสละของคณะกรรมการชมรม คณะกรรมการชมรมหลายท่านไปนั่งทำงานที่สำนักงานของชมรมตามเวลาราชการโดยไม่มีค่าจ้างนอกจากนั้นยังต้องหาอาหารกลางวันไปทานเองด้วย การทำแบบนี้ไม่ใช้ทำเพียงชั่วครู่ชั่วยามแต่ทำตลอดวาระ 2 ปี หลายท่านได้ต่อเป็น 2 วาระก็มี เคยได้ยินบางท่านพูดว่าไม่ต้องเอาค่าจ้างหลอกเพราะหลวงเขาจ่ายบำนาญให้แล้ว จึงถือว่าท่านเหล่านี้เป็นผู้เสียสละส่วนตัวมาทำงานให้กับส่วนรวมอย่างแท้จริง
อายุ 73-74 ควรจะได้รับการดูแลสุขภาพจากแพทย์ฯ /ขอมอบร่างกายเป็นอาจารย์ใหญ่ฯ ให้นักศึกษาแพทย์ฯ ไว้ศึกษา ภายหลังวาระสุดท้ายของชีวิต ครับ