วิทยาเขต บนดอย(ปกากญอ)

   ความลึกซึ่งทางด้านจิตวิญญาณ โลกฝ่ายตะวันออก(จิตนิยม)ถือว่ามีความรุ่งเรืองกว่า โลกฝั่งตะวันตกซึ่งมีความล้ำหน้าเรื่อง วิทยาศาตร์และเทคโนโลยี(วัตถุนิยม)

      รากฐาน ประเพณี วัฒนธรรม ความเชื่อ วิถีชีวิต เป็นสิ่งบ่งบอกถึงอัตลักษณ์ ทัศนคติ พฤติกรรม ในการใช้ดำเนินชีวิติ ซึ่งได้รับการถ่ายทอด จากรุ่นสู่รุ่น เป็นแบบแผนให้ัักับกลุ่มคน ที่มีอยู่หลากหลาย ถือเป็นนวัตกรรมของโลกที่ต้องรักษาใว้ ให้มันดำเนินไปตามทิศทางของตัวมันเอง

    การใ้ช้การสื่อสารเข้าควบคุมความคิดของมนุษย์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 1900 เพื่อเปลี่ยนแปลงให้โลกนี้เป็นหนึ่งเดียว One World Order

       เล่าต่่อเมื่อไปถึง ที่บนดอย จากการได้ใ้ช้ชีวิตและพูดคุยกับผู้เฒ่า ผู้แก่ ปกากญอ ได้รู้เห็นการใช้ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความเคารพที่มีต่อธรรมชาติ การรักษาป่า ดิน โดยเฉพาะเรื่ิองน้ำ พวกเขาจะให้ความสำคัญป็นพิเศษ การใช้น้ำอย่่างรู้คุณค่า เน้นการรักษาน้ำให้สะอาดบริสุทธิ ซึ่งเป็นระเบียบแบบแผนที่ปฏิบัติสืบต่อกันมา ครั้งนั้นพวกผมได้มีโกาสขึ้นไปบนป่าต้นน้ำ  อยู่ห่างจากหมู่บ้าน ปรระมาณ 1-2 กิโลเมตร โดยมีลูกพ่อหลวงอีก 2 คนนำทาง ระหว่างทางมีลำธารเป็นลำน้ำใหลจากข้างบนลงสู่หมู่บ้าน ตลอดเส้นทางขึ้นบนป่าต้นน้ำจะเป็นผืนป่าที่สมบูรณ์ อากาศเย็นเยือก ใส่เสื้อ 3 ชั้นแล้วยังไม่หายหนาว เลยต้องพาผ้านวมกันไปหอบใหญ่ เพราะตั้งใจจะไปค้างคืนกัน เมื่อถึงจุดทำเลเหมาะสม เป็นเนินผาหินมองเห็นทิวทัศน์ ได้กว้างไกล สิ่งแรกที่ต้องทำอย่างเร่งด่วนคือการก่อไฟ ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาราว บ่าย2 กว่าๆ อากาศที่นั้น หนาวจริงๆ ยังรู้สึกถึงช่วงเวลานั้นไม่เคยลืม เมื่อเริ่มก่อไฟ จัดแจงที่พัก เตรียมไม้ฟืนที่จะต้องใช้ตลอดทั้งคื้นเสร็จ จากนั้นก็เริ่มหาน้ำ เตรียมต้มกินกาแฟกัน จากที่พักเดินไปที่ลำธารไม่กี่ก้าวก็ถึง ตอนอยู่ที่ลำธารพวกผมลงในน้ำล้างมือล้างเท้า ลูกพ่อหลวงซึ่งเดินตามมาสมทบทีหลัง บอกกล่าวว่าอย่าทำสิ่งสกปรกลงไปในน้ำ เขาบอกว่าธารน้ำสายนี้พวกเขา ใช้ดื่มใช้กินกันในหมู่บ้าน ทุกคนจะรักษาแม่น้ำลำคลองให้สะอาด เพราะน้ำเป็นสิ่งสำคัญมากหรับพวกเขา