AHELO ย่อมาจาก The Assessment of Higher Education Learning Outcomes   เป็นโครงการของ OECD ซึ่งหมายความว่ากลุ่มประเทศร่ำรวยเขารวมตัวกันขับเคลื่อนคุณภาพอุดมศึกษาของเขาด้วย AHELO เป็นกลไกหนึ่ง

          จุดสำคัญคือเป็นการ assess ที่ Learning Outcomes   ซึ่งเป็นการวัดที่ทำยาก ต้องช่วยกันหาทางพัฒนาวิธีการ   จึงต้องมีโครงการ AHELO   ถ้าไม่เอาใจใส่จริงจัง การวัดผลสัมฤทธิ์ในการเรียนก็จะไปวัดที่ความจำ หรือวัดเนื้อหาวิชา   ซึ่งล้าสมัยไปแล้ว   ไม่เป็นการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ ๒๑

          สิ่งที่เขาวัดคือ performance หรือวัดสิ่งที่ นศ./บัณฑิต “รู้และทำได้”   ไม่ใช่แค่รู้เฉยๆ

          ที่จริง AHELO เป็นการสร้าง “สารสนเทศ” สำหรับ “ผู้ใช้” ๔ กลุ่ม คือ

•   มหาวิทยาลัย ใช้ในการปรับปรุงการจัดการเรียนการสอน


•   นศ. ใช้เลือกที่เรียน


•   ผู้กำหนดนโยบาย ใช้สร้างความมั่นใจว่าเงินที่ใช้สนับสนุนอุดมศึกษานั้น คุ้มค่า


•   นายจ้าง ใช้เลือกบัณฑิตมาทำงาน

          มองในมุมหนึ่งนี่คือเครื่องมือสำหรับกำกับดูแลระบบอุดมศึกษาในภาพใหญ่นั่นเอง   OECD ใช้การประเมินเป็นเครื่องมือกำกับดูแลให้การศึกษาเป็นพลวัต และคุ้มค่าการลงทุน   โดยเขาจัดการประเมินที่เราเรียกกันติดปากว่า PISA (Programme for International Student Assessment)   และ PIAAC (Programme for International Assessment of Adult Competencies)

          AHELO วัด ๓ อย่าง

๑. ทักษะทั่วไป (Generic skills) เช่น critical thinking, analytical reasoning, problem-solving, written communication เป็นต้น


๒. ทักษะรายสาขา (Discipline-specific skills) ตามสาขาที่เรียน เช่น เศรษฐศาสตร์  วิศวกรรมศาสตร์


๓. สารสนเทศเชิงบริบท (Contextual information) เพื่อให้เข้าใจพื้นฐานของ นศ. และบรรยากาศของการเรียนรู้ 

          ผมมองว่า นี่คือการใช้พลังเชิงบวกของการประเมิน 

                     

      
          วิจารณ์  พานิช