หลวงพ่อค่อนข้างงงนึกไม่ถึงว่าเณรจะพูดเรื่องเดิม .............

จิตปราศจากธุลี-3

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

 

                เณรวิเชียรนิ่งเงียบอยู่นานมีสีหน้าครุ่นคิด “ธุลีมันเยอะนะครับหลวงพ่อ” หลวงพ่อค่อนข้างงงนึกไม่ถึงว่าเณรจะพูดเรื่องเดิม “ใช่ ไอ้หยอดมันไม่อยู่ กลับบ้านสองวัน ฝุ่นเลยมาก” เณรยิ้ม “ผมหมายถึงกิเลสครับ” “อ้าว แล้วกัน ไม่บอกว่ากลับไปเรื่องเดิม” “ผมจะถามหลวงพ่อเรื่องธุลีในใจนั่นแหละครับ” “ฝุ่นมันเยอะมาก จิตต้องละเอียดหน่อยจึงรู้” “ผมต้องทำอย่างไรกับฝุ่นครับ” “ทำความรู้จัก และหาทางกำจัด ธุลีกลุ่มแรกคือราคะหรือ โลภะความโลภอยากได้ ราคะกำหนัดยินดีในอารมณ์อันน่าใคร่” “แยกเป็นประเภทใหญ่ๆ ได้หรือเปล่าครับ” “ได้ซิเณร  กลุ่มราคะหรือโลภะแบ่งเป็น 3 ชนิด กามราคะพอใจอยากได้ในกาม รูปราคะยินดีในรูปฌาน อรูปราคะยินในอรูปฌาน เณรต้องศึกษาโดยละเอียดทั้งปริยัติ และปฏิบัติ

 

                “กลุ่มต่อมาเล่าครับ” เณรสนใจใฝ่รู้ “ธุลีกลุ่มโทสะ พยาบาท ผูกอาฆาต แบ่งได้ง่าย โทสะคิดร้าย โกธะ เดือดดาล ปฏิฆะขัดใจ ต้องค่อยๆ สังเกตเรื่อยไป” “น่าสนใจมากครับ มีหลายขั้นจริงๆ จิตคนยากแท้หยั่งถึง” หลวงพ่อให้โอวาทต่อ “กลุ่มนี้เกิดง่ายแต่ดีหน่อยที่หายเร็ว” “หายเร็วหรือครับ บางครั้งเหมือนนาน” “เป็นอย่างนั้น แต่ว่าอย่างน้อยก็เร็วกว่ากลุ่มอื่น”

 

                เณรยังสนใจอยากรู้ต่อ “อีกกลุ่มหนึ่ง” “คือธุลีกลุ่มโมหะ จิตมืดมน มองผิดชอบชั่วดีไม่ออก” “งงๆ เหมือนผมตอนนี้ก็ถือว่า เป็นกลุ่มโมหะ” “ใช่เณร โดยรวมแล้วเรียกธุลีเหล่านี้ว่า สังโยชน์ เครื่องร้อยรัดสัตว์ไว้กับโลก 10 อย่าง” เณรถามต่อแทบไม่ต้องคิด “อะไรบ้างครับ” “ใจเย็นๆ เณร ได้รู้แน่ ขอฉันพักคอ ดื่มน้ำสักนิดก่อน” หลวงพ่อหยิบกาน้ำชา ยกถ้วยมาวาง ค่อยๆ รินน้ำชาอุ่นๆ ใส่ช้าๆ เหมือนแกล้งเณรให้รอ