บทเพลงที่ผมชอบ

คนทำทาง
ประวัติศาสตร์นั้นอาจมี ในทุกที่และทุกสถาน
แต่คนที่ทำงาน มักไม่เคยจะเอ่ยนาม
ฝ่าฟันและดั้นด้น คนลุยโคลนคนแบกหาม
เอาเหงื่อแลกงานงาม และคือคนผู้สร้างสรรค์
จากป่าจนเป็นเมือง อันรุ่งเรืองอยู่ลาวัลย์
ด้วยแรงแห่งคนนั้น แหละคือคน ผู้ทำทาง
ชีพเขา คือบทเพลง อันครืนเครง กระหึ่มคราง
ให้จำ บ่ห่อนจาก ณ กลางใจ กลางแผ่นดิน

ชีพเขาคือใบไม้ อันคว้างไหว กลางลมริน
ให้เนื้อ แก่ธรณินทร์ และให้นมแก่ลูกน้อย
คนแล้ว และคนเล่า อันร่วงแล้วใช้ลับลอย
ถักถัก ทยอยทอย คือสายเลือด ที่สืบแทน
คือธาตุ อันเป็นทิพย์ ที่ตายสิบ จักเกิดแสน
คือแก่นและคือแกน จักแกร่งอยู่ กู้ยุคสมัย

นี้คือ ประวัติศาสตร์ ประชาชาติ ประชาธปไตย
คนไทย ที่เป็นไท ผู้ทำทาง ให้เราเดินฯ