เมื่อวาน (26 ก.ค.49) ดิฉันได้รับโทรศัพท์จาก พญ.ลัดดา (ฟังนามสกุลท่านไม่ชัด) แห่งสถาบันเด็ก และมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ เกี่ยวกับเรื่องเข้าร่วมเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ R2R หรือ Routine to Research การแก้ปัญหางานประจำด้วยการทำวิจัย ในช่วงต้นเดือนกันยายน โดยท่านให้ข้อเสนอว่าอยากให้ตัวแทนของทีมเข้าร่วม นับตั้งแต่คุณเอื้อ คุณอำนวย คุณกิจ คุณลิขิต และคุณประสาน เพื่อนำเรื่องราวการทำกิจกรรม R2R มาบอกเล่าแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

       ระหว่างที่พูดคุยกันผ่าน M2M นั้นดิฉันก็ให้ข้อมูลไปว่า R2R โรงพยาบาลยโสธรเราเพิ่งเริ่มต้นทำกัน ยังไม่รู้เลยว่าถูกทิศถูกทางหรือไม่ และตอนนี้เราก็เริ่มทำในส่วนงานบริการ และยังไม่ครอบคลุมครบ 100 เปอร์เซนต์ทั้งโรงพยาบาล ขั้นดำเนินการตอนนี้อยู่ที่การทำ Proposal หรือโครงร่าง สำหรับกลุ่มที่ผ่านแล้วก็ดำเนินการต่อไปจนถึงกระบวนการเก็บรวบรวมข้อมูลได้ แต่เนื่องจากช่วงนี้ทางโรงพยาบาลมีภาระกิจและโครงการแทรกเข้ามามาก ทีมเลยค่อนข้างเพลาๆ ลงไม่มีเวลาทุ่มมากเท่าในช่วงแรก แต่จากที่ติดตามดิฉันก็สังเกตว่าบางกลุ่มก็เดินได้เอง เช่น ในกลุ่ม CVA ที่มีการนัดกันอย่างต่อเนื่อง

       จากข้อมูลที่ดิฉันได้คุยกับท่านลัดดานั้น ได้นำความมาเล่าให้คุณเอื้อ - พี่เตี้ย(คุณอุไร ชำนาญค้า) และพี่อื๋อ (คุณเพ็ญประกาย สร้อยคำ) ฟังท่านดีใจ และยินดีมากกับข่าวที่ได้รับทราบ และจะนำเรียนให้คุณเอื้อใหญ่ทราบ (ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล) ในสัปดาห์หน้า เนื่องจากสัปดาห์นี้ท่านติดภาระกิจหลายอย่าง ระหว่างนี้ในทีมคุณเอื้อ คุณประสาน และคุณอำนวยดำเนินการนั้นก็ติดตามความก้าวหน้าของทีม R2R แต่ละกลุ่มพร้อมทั้งแลกเปลี่ยนเรียนรู้ช่วยเหลือเอื้ออำนวยกันและกัน

       พี่เตี้ย กังวลว่าสิ่งที่เราทำเราเสมือนเพิ่งหัดเดิน และเรียนรู้กันอยู่ การที่ไปเข้าร่วมตามการทาบทามนั้น เราเกรงว่าเราจะไม่มีอะไรไปแลกเปลี่ยน แต่ท่านบอกว่าท่านก็อยากไปเพราะอยากไปเรียนรู้ว่าที่อื่นนั้นเขาทำกันอย่างไรบ้าง ท่านถามดิฉันว่าเราจะขายหน้าไหม ดิฉันก็เรียนท่านไปว่า เราก็เล่าเรื่องเท่าที่เราทำหากแต่เราขอโอกาสเวทีนี้เพื่อเรียนรู้ จากองค์กรอื่นๆ แล้วนำกลับมาย้อนมองตน..เสมือนเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาการทำงานของเราไปในตัวด้วย