หนาวใจไปกับกลอน

หนาวใจไปกับกลอน

 

ถ้าเดือนหนาวยังดีมีดาวห่ม    ดาวหนาวลมยังดีมีเมฆขวาง

เมฆหนาวซัดยังดีมีลมควง     ที่ยังห่วงหนาวใจแต่ไร้เงา

 

จะหนาวไหมหรือแค่แต่เมื่อวาน     หรือพึ่งผ่านกาลนี้เพียงเริ่มต้น

จะหนาวซ้ำทำทีให้ทุกข์ทน         หรือเค้นคนหนาวคำคนทนต่อไป

 

ไม่ต้องมีก็ได้ไฟอุ่นกาย     ไม่ต้องมีก็ได้ผ้าอุ่นหนา

ไม่ต้องมีก็ได้น้ำอุ่นมา       เพราะน้ำตาไหลมาอุ่นๆเอง

 

หมอกหนาหนาวกลัวหนาวจึงแน่นหนา    ใบยอดหญ้าน้ำค้างห่มเพราะหญ้าหนาว

อากาศแทรกซ่อนหลบในกายเรา            อากาศหนาวยังกลัวหนาวพลอยสั่นใจ

 

หนาวในในใจเต้นเย็นเยือกเยือก      หนาวไม่เลือกจับใจในความหนาว

แทรกผิวเนื้อซ่อนหลบในกายเรา     อากาศหนาวยังกลัวหนาวพลอยสั่นใจ

 

รุ่งเช้าที่เหน็บหนาว     หมอกขาวที่บังตา

ลมเย็นที่เต็มหน้า       น้ำตาที่อาบใจ

 

 หนาวในความรู้สึก     หนาวลึกถึงกมล

หนาวสั่นจนเกินทน    หนาวที่คนสั่นที่ใจ

 

ไม่ต้องการแสงแดด             ไม่ต้องการไฟให้แผดเผา

ถึงจะหนาวก็หนาวแต่กายเรา  พอทุเลาข้างกายมีคลอเคลีย

 

Tharmha Jatoตามหาใจ