"พระสมเด็จ" องค์นี้มีที่มา

ที่มาของ "พระสมเด็จ" ของผม

" ตาหมู ตาหมู  พระอะไรไม่รู้มีสี่เหลี่ยมทาสีดำๆ แล้วปิดทองเต็มเลยดูไม่รู้เรื่องเลยว่ะ"   ชายวัย 60 ปี เศษ คุยกับ "น้าหมู" เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวของเขาอย่างออกรสออกชาติ

"พระนี้วางอยู่บนพานมีหลายองค์หลายอย่างเจ้านายข้าเขาให้ข้าหยิบมาองค์หนึ่ง ตอนที่เขาใช้ข้าไปทำความสะอาดห้องพระ  แต่ดูไปดูมาไม่ชอบเลยจะมาขอแลกพระกับเอ็ง" 

น้าหมู ยังคงเล่าเรื่องเพื่อนของเขาให้ผมฟังต่อเหมือนกับเพิ่งเกิดขึ้นวานนี้ทั้งที่เรื่องราวผ่านไปสิบขวบปีแล้ว

ด้วยความเป็นนักเลงพระรุ่นเก่า..และเก๋าพอตัว  น้าหมูจึงหยิบกล้องส่องพระคู่ใจสาดส่องดูเนื้อในมวลสารของพระองค์นี้ อุทานออกมาเบาๆ ว่า


"เฮ้ย!..พระสมเด็จนี่หว่า"

"ข้าชอบว่ะ..เอ็งอยากได้พระอะไรแลกหล่ะ"  น้าหมูจับพระไว้ไม่ยอมปล่อยก่อนที่จะนำเก็บใส่กระเป๋าเสื้อของตัวเอง  

"อะไรก็ได้ที่เป็นพระกรุ..เก่าๆน่ะ" 

"เออ..มีหลวงพ่อโตเป็นพระกรุเนื้อดินของอยุธยาอยู่องค์นึงพอดี..เดี๋ยวพรุ่งนี้ข้าเอามาให้  ส่วนองค์นี้ข้าเก็บไว้เลยนะ"  น้าหมู รีบจัดให้เพื่อนอย่างไม่รีรอ  เป็นอันจบการสนทนาเรื่องความเป็นมาของพระสมเด็จองค์ในรูป 

ผมนั่งฟังแบบเพลินๆ พลางหยิบกล้องส่องพระของตัวเองชื่นชมพระสมเด็จองค์นี้  น้าหมูเล่าต่อไปว่า

"เคยเดือดร้อน..ถ่ายรูปไว้จะเอาไปปล่อยให้เขาบูชาตั้งราคาไว้ 300,000 บาท เอาแบบด่วนน่ะ"

ผมนึกในใจสงสัยน้าหมูจะเปิดราคาขั้นต่ำกับผมซะแล้ว..ฮึ..ฮึ..สามหมื่นผมยังไม่มีเลยครับตอนนั้นน่ะ

"จำได้ว่ารุ่งขึ้นที่จะเอาพระไปเป็นวันหวยออก  น้าชอบซื้อลอตเตอรี่ไว้ทุกงวดแหละ  พอกลางคืนจุดธูปบอกสมเด็จโตขออนุญาตเอาพระไปขาย   ไม่น่าเชื่อ! ( พอถึงตอนนี้น้าหมูทำเสียงตื่นเต้น)  น้าหมูถูกหวยได้เงินมา 300,000 เลยเก็บพระองค์นี้ไว้จนถึงทุกวันนี้"

"แล้วอย่างนี้เรียกว่าพิมพ์อะไรหล่ะครับ" ผมซักแกต่อ

"สมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์เส้นด้าย  ไม่ลงกรุ  ลงรักปิดทองมาแต่เดิมน่ะสิ" น้าหมูตอบผมอย่างมั่นอกมั่นใจ

"สวยน่ะครับ..แต่ผมไม่มีปัญญาเช่ามาบูชาหรอกครับได้ชมแค่นี้ก็บุญตาแล้วครับ" ผมพูดพลางส่งพระคืนให้แกอย่างอิดออด 

น้าหมูรับพระที่ใส่ตลับเงินที่ตัดแถวบางลำพูแบบขัดเรียบพร้อมแหนบเหน็บเข้ากระเป๋าเสื้อของแกอย่างเดิม  เรานั่งคุยกันต่ออีกพักใหญ่  ผมเห็นเวลาพอสมควรแล้วจึงลากลับ  ผมยกมือไหว้แกเพื่อลากลับพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปที่รถที่จอดอยู่  น้าหมูลุกเดินตามมาส่งผมพร้อมกับพูดว่า

"เออ..พรุ่งนี้วันพฤหัสพอดีเลย  เก้าโมงเช้ามาหาน้านะ  เตรียมพวงมาลัยดอกมะลิ ธูปหอมเก้าดอก และเทียนขาวสองเล่ม ใส่พานรองผ้าขาวมาน่ะอย่าลืมหล่ะ"

"ทำไมเหรอครับ" ผมถามแกกลับอย่าง..งงๆ

"ก็ให้มารับพระสมเด็จองค์นี้น่ะสิ..น้ามอบให้ไปบูชา"

นี่แหละครับที่มาของพระสมเด็จองค์นี้ของผม...

0 ความคิดเห็น:

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เก๋าสยาม



ความเห็น (0)