อาชีพบริการบนเครื่องบินเป็นงานหนักและเหนื่อย เริ่มแรกคือ....

บทสรุปแห่งการเดินทาง-2

โสภณ  เปียสนิท

 

................................

 

 

                อาชีพบริกรบนเครื่องบินเป็นงานหนักและเหนื่อย เริ่มแรกคือเรียนหนัก เพื่อรู้ด้านภาษา ประเพณีวัฒนธรรมของชาติต่าง ๆ ยิ่งมากยิ่งเป็นประโยชน์ ต่อมาต้องฝึกอบรมความอดทนอย่างหนัก เพื่อรองรับอารมณ์และความรู้สึกของผู้โดยสารนานาประเภทและนานาชาติ ที่สำคัญอย่างยิ่งคือคนเมาสุรา และยังต้องดูแลสุขภาพให้มาก เพราะการเดินทางไปมา ๆ ค่อนข้างจะเสี่ยงภัย หากสังขารไม่อำนวยคงไม่ไหว และที่หนักที่สุดคือต้องพัฒนาสังขารให้ตรงตามคุณสมบัติที่กำหนด หน้าตา ส่วนสูง น้ำหนัก สายตา บุคลิก ถ้าเกิดมาสังขาร “ไม่ให้แต่ใจรัก” คงต้องทำใจดีกว่า อย่าคิดไปผ่าตัดเสริมแต่งเติมต่อให้ลำบากเลย เพราะกว่าจะเป็นบริกรบนเครื่องบินที่ดีจะต้อง “สังขารอำนวย เสริมด้วยเรียนหนัก รักการเดินทาง สร้างความอดทน”

 

                ผมวุ่นอยู่กับการจดบันทึกปูมการเดินทาง ดูเหมือนว่าเวลาผ่านไปไม่นานนัก เงยหน้าขึ้นมองอีกครั้งพบเพื่อนร่วมเดินทางไม่ว่าหญิงหรือชายไทยหรือเทศอยู่ในอาการอันสงบ ส่วนศีรษะทำมุมเอียง หน้าบ้าง หลังบ้างคาดว่ากำลังทำสมาธิวิปัสสนาอะไรสักอย่าง แว่วเสียงครืด ๆ เบา ๆ จากที่นั่นที่นี่ อาจเป็นการสนทนากับอาทิสมานกายบ้างตนอยู่ เห็นดวงไฟเฉพาะที่นั่งบางแห่งเปิดอยู่ หลายคนยังไม่หลับ อาศัยการอ่านฆ่าเวลา

 

                ทบทวนถึงสารัตถะของการเดินทางทัศนะศึกษาในต่างประเทศครั้งนี้ที่ผมเก็บเกี่ยวมาได้ ความคิดหลากหลายผุดพรายขึ้น