พอใจให้สุข

              แม้มิได้เป็นดอกกุหลาบหอม            ก็จงยอมเป็นเพียงลดาขาว

แม้มิได้เป็นจันทร์อันสกาว                             ขอเป็นดาวดวงแจ่มแอร่มตา

แม้มิได้เป็นหงส์ทะนงศักดิ์                            ก็จงรักเป็นโนรีที่หรรษา

แม้มิได้เป็นน้ำแม่คงคา                                 จงเป็นธาราใสที่ไหลเย็น

แม้มิได้เป็นมหาหิมาลัย                                 จงพอใจจอมปลวกที่แลเห็น

แม้มิได้เป็นวันพระจันทร์เพ็ญ                          ก็จงเป็นวันแรมที่แจ่มจาง

แม้มิได้เป็นต้นสนระหง                                 จงเป็นพงอ้อสะบัดไม่ขัดขวาง

แม้มิได้เป็นนุชสุดสะอาง                                จงเป็นนางที่มิใช่ไร้ความดี

อันจะเป็นสิ่งใดไม่ประหลาด                           กำเนิดชาติดีงามตามวิถี

ถือสันโดษทำประโยชน์ในชีวี                         ให้สมที่เกิดมาน่าชมเอย

(จาก พอใจให้สุข ของฐะปะนีย์ นาครทรรพ)