นึกไม่ออกนะครับว่า มีวัดแห่งใดที่บริการความรู้ทั้งทางโลกและทางธรรม

ย้อนรอยโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดพระเชตุพน-2

โสภณ  เปียสนิท

 ..................................

 

 

                               ลองนับโรงเรียนดู 1. โรงเรียนเทศบาลวัดพระเชตุพน 2. โรงเรียนบาลีสาธิต มจร. 3. โรงเรียนพณิชยการวัดพระเชตุพน 4. โรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่วัดพระเชตุพน 5. โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดพระเชตุพน 6. โรงเรียนนวดแผนโบราณวัดพระเชตุพน 7. โรงเรียนแพทย์แผนโบราณวัดพระเชตุพน 8.โรงเรียนปริยัติธรรมแผนกนักธรรม 9. โรงเรียนปริยัติธรรมแผนกบาลี นึกไม่ออกนะครับว่า มีวัดแห่งใดที่บริการความรู้ทั้งทางโลกและทางธรรมแก่สังคมได้มาก และยาวนานเท่านี้

 

                                 ความผูกพันกับโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดโพธิ์มีมากมาย น่าจดจำ เพราะผมเป็นอาจารย์ประจำ มีรูปถ่ายอยู่บนผังประจำโรงเรียน ภาคภูมิใจอยู่ลึกๆ ว่าเรา “เป็นถึงอาจารย์ของโรงเรียน” แม้อาจมีใครมองว่าเป็น “แค่อาจารย์” ในฐานะของอาจารย์ ผมรับหน้าที่สอนพุทธศาสนาภาคภาษาอังกฤษ ประสบการณ์อันซาบซึ้งยังตราตรึงอยู่ในดวงใจนานนิรันดร์เหมือนเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวันวาน

 

                             ในภาคการศึกษาหนึ่ง ผมสอนนักศึกษาระดับมัธยมขึ้นไป นับแล้วมีนักเรียน 10 กว่าคน วันอาทิตย์ผมดีใจรีบเดินทางไปทำหน้าที่ ปรากฏว่านักเรียนติดภารกิจกันหมด ไม่มีใครมาเรียนแม้สักคนเดียว เสียงนักเรียนห้องอื่นเรียนกับพระอาจารย์รูปอื่นเจื้อยแจ้ว รู้สึกวังเวงใจเลยเขียนกวีบรรยายความรู้สึกไว้บนกระดานดำ (อันที่จริงสีเขียว) กวีบทนี้เลขานุการของโรงเรียนขณะนั้น พระอาจารย์มหาสุรินทร์ ใจบุญ นำมาอ่านให้นักเรียนฟังในวันอาทิตย์ต่อมา ภาพแห่งความหลังยังฉายฉานชัดเจน ทุกครั้งที่รำลึกถึง เรื่องราวเหล่านี้

 

                           โรงเรียนเพื่อเผยแผ่พระศาสนาเล็กๆ แห่งนี้ สมัยนั้นมีคณาจารย์ คณะทำงานราว 30 รูป/องค์/คน มีนักเรียนราว 100 กว่าคน ดำรงอยู่ได้ด้วยงบประมาณการบริจาคของผู้เกี่ยวข้อง และการตั้งตู้รับบริจาค โรงเรียนนี้ให้หลายสิ่งหลายอย่างแก่ชีวิตของผมอย่างไม่มีที่แห่งใดมอบให้มาก่อนเลย