~ โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไปนะ ~
จำได้มั้ย... ตอนเรายังเป็นเด็ก...ไม่ว่ามองอะไร เราจะรู้สึกว่ามันใหญ่โต..
คนตัวใหญ่ บ้านหลังใหญ่ รถคันใหญ่ๆ ปลาหรือนกตัวเล็กๆ ก็ดูใหญ่กว่าที่เราเห็นตอนนี้ (ช่วยจินตนาการนิดนึง - เข้าใจนะ)
แต่ ตอนนี้ พอเราโต (แก่)แล้ว อะไรๆ ดูเล็กลงสำหรับเรา ห้องนอน.. ขนาดตู้เสื้อผ้า.. อ่างล้างหน้า.. แม้แต่กระทะ ก็เล็กลงเหมาะมือ ไม่ใหญ่ ไม่หนักเกินไปเหมือนตอนเด็กอีกแล้ว
(>o<) โลกความเป็นจริง กลับทำให้รู้สึกหดหู่..
รู้สึกว่าผู้ใหญ่หลายๆ คนทำตัวให้เล็กลงได้ซะยิ่งกว่าเด็กที่ตัวเล็กๆ จริงๆซะอีก
อาจเป็นเพราะภาระที่มากขึ้น... เหรอ?
หรือว่า "การแข่งขันในโลกแห่งความเป็นจริง" มากขึ้น
แต่หวังว่าผู้ใหญ่บางคนคงไม่ทำตัวเป็นเด็กเพียงเพราะ ...เพื่อหนีปัญหาหรอกนะ ...
....อยากเก็บความเป็นเด็กให้ยาวนาน ที่สุด......
ถ้ามันทำให้ตัวเราเองและคนรอบข้างไม่เป็นทุกข์..........
หากเราไม่ลืมอะไรๆ ช่วงวัยเป็นเด็ก เราจะเข้าใจเด็กๆ ได้ง่ายขึ้น
วัยเด็กเป็นอะไรที่ใสๆน่าจดจำค่ะ
และในที่สุดเราก็ได้รู้ว่า ตอนเป็นเด็กเป็นช่วงที่ดี และน่าจดจำที่สุด
ความเป็นเด็ก ทำให้เรามีอิสระ
ตอนเป็นผู้ใหญ่ ทำให้ความอิสระหายไป