ครูกระดาษทราย
นางสาว ปัญชรีย์ ปิ่น วชิรถาวรชัย

คุณครูฝึกสอนชั้นป.1


เด็กนัั้นบริสุทฺธิ์และไร้เดียงสา

สวัสดีค่ะ ฉันไม่ได้เข้ามาเขียนบล็อกนานมากเลยนะคะ

เพราะช่วงนั้นไม่ค่อยมีเวลาว่าง ฉันเพิ่งยื่นเทียบโอนความรู้เสร็จสิ้นและได้รับใบอนุญาตปฏิบัติการสอนมาแล้วค่ะ ฉันคิดว่า ฉันไม่ต้องไปเรียน ป. บัณฑิตอีกต่อไป...

จะทนทรมานไปทำไมก็ไม่รู้.....ถ้าฉันต้องไปเรียนก็จะวนเวียนอยู่กับ รายงานทั้งงานกลุ่ม งานเดี่ยว  แบบฝึกหัด การบ้าน อะไรต่ออะไรอีก ทุกวันนี้ฉันเหนื่อยมาก

อยากจะทำให้เหลือแค่การสอนเท่านั้น

 ในเทอมที่ 2 นี้ฉันได้สอนในระดับชั้น ป.1

ฉันรู้สึกสนุกและไม่เครียด เพราะเด็กๆ ชั้น ป.1 ค่อนข้างน่ารักกว่าเด็กชั้นโตมาก

ฉันสามารถปลูกฝังสิ่งดีๆใส่เข้าไปในสมองของพวกเด็กๆได้อย่างเต็มที่

ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก  คงจะจริง....เด็กชั้น ป.1 ไม่ต้องเรียนอะไรมากนัก

วิชาหลักๆก็ คิด คัด เลิก หมายถึง เรียนวิชาคณิตศาสตร์ และ ภาษาไทย เป็นวิชาหลัก

ฉันเพิ่งค้นพบตัวเองว่าฉัน ชอบ ทำงานอยู่กับเด็กๆมากกว่า ผู้ใหญ่

เด็กชั้น ป.1 มี 2 ห้อง ห้อง 1 มี 17 คน ห้อง 2 มี 15 คน

ฉันได้สอนห้องที่ 1 นักเรียนส่วนมากน่ารัก

เวลาทำผิดฉันอยากจะตีแต่ก็ทำไม่ลง....ก็ได้แค่อบรมและตักเตือนเท่านั้น

บางคนลืมทำการบ้านมาก็มีเหตุผล(ข้างๆ คูๆ) ของแก ไปตามประสา....

ฉันก็อนุโลมให้ เพราะเห็นแววตาอันซื่อบริสุทธิ์ไร้จริตมารยาแล้วอดใจอ่อนไม่ได้

นักเรียนบางคนเป็นชนเผ่า หรือ เป็น พม่า ก็จะมีชื่อและนามสกุลแปลกๆ

ส่วนมากแล้วนามสกุลจะขึ้นต้นว่า "ลุง..." ปัญหาของ นร. ป.1 คือ

การพูดจา จะพูดไม่ค่อยเพราะ พูดไม่มีหางเสียง อาจจะเป็นเพราะที่บ้านไม่มีเวลาอบรมสั่งสอน เพราะเด็ก ๆ ส่วนมากแล้วจะพูดเพราะตามวัย

และปัญหาอีกอย่างคือ ทำงานช้ามาก....เด็กบางคนเพิ่งย้ายมาจาก กรุงเทพ

หน้าตาของหนูน่ารักน่าชังมากเลย มีแต่คนทักว่าโตขึ้นจะต้องสวยแน่ๆ

แต่ขอโทษค่ะ.....แม่หนูน่ะ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้เลยค่ะ

ตัวหนังสือก็สวยพอใช้ได้ เมื่อวันก่อน ฉันลองให้แจกลูกคำ ฉันกับคุณครูตัวจริงแทบลมใส่....เพราะคุณหนูออกเสียงคำว่า "ขายของ" เป็น ขอ อา ยอ คาย ค่ะ "

ฉันก็ "เอ๊ะ...อะไรนะคะ?" "ขอ...ไข่นะคะ? มันจะเป็น คอ...ควาย ได้ยังไงคะ?"

โอ้......ตายแล้ว ลูกสาวของฉัน หนูไปหัดอ่านหนังสือเยอะๆนะลูก....

ครู "คนต่อไปค่ะ....ลองแจกลูกคำ คำว่า ควายซีคะ"

เด็กชาย คนนี้เป็นพม่า

นักเรียน "คอย..."

ครู"หา?.....คอย คืออะไรคะ?" เอ่อ...ยังดีค่ะที่แกไม่อ่านเป็น ควายลืมสระอา น่ะค่ะ

คุณครูตัวจริงก็เลยบอก "ไหน....ลองอ่านใหม่สิคะ...ควาย นะคะ ไม่ใช่คอย..."

แกก็ยังอ่านว่าคอย อยู่ดีค่ะ คงจะลิ้นไก่สั้นมั้งคะ....

 

 

หมายเลขบันทึก: 407978เขียนเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2010 15:58 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:36 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (4)

      คุณครูกระดาษทรายครับ ขอเป็นกำลังใจให้สู้ๆ นะ ปัญหาแบบเดียวกันนี้ เคยเกิดขึ้นมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว จนไม่รู้ว่าปัญหาของคุณครูเป็น coppy ที่เท่าไหร่ พื้นที่ภูเขา แนวชายแดน เชื่อมโยงถึงกันหมด ผมเองก็เคยครับ หัวอกเดียวกัน สู้ต่อไป

  • คนที่รักในอาชีพครูจะต้องสู้กับปัญหาทุกรูปแบบครับ
  • แม้แต่ ปลายกระบอกปืนอยู่ตรงหน้า ก็ต้องยิ้มสู้ครับ
  • สู้ต่อไป หากใจรักอาชีพครู
  • ขอเอาใจช่วยครับ

สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณไกรสิทธิ์ ค่ะ

เห็นด้วยค่ะ ปัญหาการอ่านและการเขียนของเด็กไทยทุกวันนี้ น่าเป็นห่วงมากเลยค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณกิตติพัฒน์ ยินดีที่รู้จักค่ะ

คนเป็นครูต้องอดทนค่ะ สอนคนนั้นยากจริงๆค่ะ

ดิฉันคิดมาตลอดว่า อยากจะเป็นครูดอย หรือไม่ก็ ครูที่สอนหนังสืออยู่ในที่ห่างไกลความเจริญค่ะ

เพราะที่เหล่านั้นเขาต้องการครูจริงๆ ดิฉันไม่สนใจเรื่องการสอบบรรจุหรอกค่ะ

แค่ต้องการใบประกอบวิชาชีพครูมาเท่านั้นเอง จะได้เป็นครูอย่างเต็มภาคภูมิเสียที...

ก็หวังว่าตัวเองจะมีความอดทนมากพอและไม่ท้อไปเสียก่อนน่ะค่ะ

ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นและกำลังใจค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี