การไปเยี่ยมผู้ประสบภัยน้ำท่วมอย่างนี้ อย่าไปตัวเปล่า หรือเพียงนำอาหารแห้งไปให้แต่อย่างเดียว เพราะว่า บางบ้านไม่เหลือภาชนะสำหรับใส่อาหารกินกันเลยก็มี
ไม่นึกว่าพี่น้องชาวโพธิ์พิทักษ์ จังหวัดชัยนาท จะทนทุกข์ ลำบาก กับสภาวะน้ำท่วมขนาดนี้ บอกว่าน้ำท่วมมาประมาณ ๑ สัปดาห์แล้ว ผู้เขียนและเพื่อนๆ เดินทางแต่เช้า มุ่งตรงไปถึงชัยนาท ก็สายมากแล้ว จึงลงมือทำอาหารกลางวันแจกจ่ายชาวบ้าน ที่มารอรับอาหารและเฝ้ารอคณะของจังหวัดชลบุรีแต่เช้า
ปรุงอาหารกันสดๆ
อาหารวันนี้ คือข้าวสวย ผัดกระเพราไก่ ไข่ต้ม และปีกไก่ทอด และผัดไทย
อาหารสดที่นำไป หลายร้อยกิโลกรัม พร้อมอุปกรณ์ เครื่องปรุง และภาชนะปรุงอาหาร เตาแก็ส ก็ขนกันไป การไปเยี่ยมผู้ประสบภัยน้ำท่วมอย่างนี้ อย่าไปตัวเปล่า หรือเพียงนำอาหารแห้งไปให้แต่อย่างเดียว เพราะว่า บางบ้านไม่เหลือภาชนะสำหรับใส่อาหารกินกันเลยก็มี
หลังจากอิ่มอร่อยกันแล้ว มีถุงยังชีพแจกอีกจำนวนหลายร้อยถุง พร้อมน้ำดื่มขวดใหญ่ ครอบครัวละ หนึ่งแพค
ผู้เขียนได้เห็นมิตรไมตรี ที่ส่งถึงกันทางสายตา การกระทำ และวาจา ที่ผู้มาช่วยเหลือ ก็ร้องเชิญชวนให้ ผู้ประสบภัย เข้ามารับอาหาร โดยไม่เก้อเขิน "กินเยอะๆนะครับ" " ไม่อิ่มมาเอาอีกนะ " "มีใครรอที่บ้านหรือเปล่า เอาไปฝากไหม" ฯลฯ เพียงไม่นาน ความทุกข์ ก็ดูจะมลายหายไปจาก ณ ที่แห่งนั้น มีแต่รอยยิ้ม ได้ยินแต่เสียงขอบคุณ และเห็นมือที่พนมไหว้ อย่างซาบซึ้งใจกัน
ผู้เขียนก็ปอกสับประรด ,ตักอาหาร, แจกถุงยังชีพ สารพัดไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลย จนเวลาผ่านไป ได้ยินเขาเรียกลงเรือ ว่าจะไปแจกอาหาร ให้กับผู้ที่ออกมาจากบ้านไม่ได้ เท่านั้นเอง ผู้เขียนก็คว้าเสื้อชูชีพมาสวม เตรียมพร้อม โดยลืมเสียสนิทว่า ตัวเองยังไม่ได้กินข้าวสักคำ
