วันพ่อปีนี้ ขอทำความดีให้กับแผ่นดิน
คุณครูหยุย ครูวัลลภ ตั้งคณานุรักษ์ ประธานมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก มอบเงินให้โครงการบริจาคจักรยานให้ลูกรัก ครั้งที่ 2 จำนวน 5000 บาท
ขอเรียนเชิญท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ทั้งท่านที่ช่วยเหลือโครงการบริจาคจักรยาน และเพื่อนพ้องพี่น้องนักจักรยาน สิ่งที่พี่น้องเมืองพิษณุโลกตลอดจนท่านผู้มีเกียรติทั่วประเทศไทย ได้พยายามช่วยเหลือกิจกรรมบริจาคจักรยาน คนละเล็ก คนละน้อย เก็บรวมเรียงร้อยเป็นพันเป็นหมื่นบาทนั้น สิ่งที่เราใช้ความเพียรกระทำการนี้ เรามิได้เดินทางตามลำพังเพียงคนเดียว
เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องของมหาชน
....
ขอเรียนเชิญท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ทั้งท่านที่ช่วยเหลือโครงการบริจาคจักรยาน และเพื่อนพ้องพี่น้องนักจักรยาน สิ่งที่พี่น้องเมืองพิษณุโลกตลอดจนท่านผู้มีเกียรติทั่วประเทศไทย ได้พยายามช่วยเหลือกิจกรรมบริจาคจักรยาน คนละเล็ก คนละน้อย เก็บรวมเรียงร้อยเป็นพันเป็นหมื่นบาทนั้น สิ่งที่เราใช้ความเพียรกระทำการนี้ เรามิได้เดินทางตามลำพังเพียงคนเดียว
เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องของมหาชน
....
การตื่นรู้จากปัจเจกชน นำความตื่นรู้สู่มหาชน
กระผมขอขอบพระคุณคุณครูหยุย ครูวัลลภ ตั้งคณานุรักษ์ ที่ได้มอบเงินมาให้กับโครงการบริจาคจักรยานให้ลูกรัก ภายใต้ปณิทาน วันพ่อปีนี้ ขอทำความดีให้กับแผ่นดิน และขอนำความอันเป็นมงคลให้กับโครงการ มาบอกกล่าวกับท่านผู้มีเกียรติทุกท่านทราบ
ความสนใจจากผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองนี้นั้น ถือได้ว่าเป็นมิ่งขวัญสำหรับโครงการอย่างยิ่ง นัยยะของการมอบเงินจากคุณครูหยุย ครูวัลลภ ตั้งคณานุรักษ์ในครั้งนี้นั้น ถือว่าเป็นเกียรติให้กับโครงการจักรยานให้ลูกรักอย่างยิ่ง และสำคัญอย่างถึงที่สุด คือ การที่พี่น้องนักปั่นจักรยานเมืองสองแคว เราต่างก็ได้ร่วมแสดงพลัง จุดยืน ในความเป็นนักกีฬา ในความเป็นอาสาสมัครจิตรับใช้ให้ปรากฎเด่นชัด และกระผมถือว่า เราพี่น้องจักรยานเมืองสองแควตลอดจนพี่น้องจักรยานทั่วประเทศไทยนี้นั้น ทุกท่านต่างได้รับเกียรติอย่างยิ่ง ในการร่วมเดินทางที่แสดงออกถึงพลังแห่งมหาชน พลังแห่งความดีงาม....
...
นี้คือจุดเริ่มต้นของโครงการที่ใช้ใจเดินทาง...
ขอเรียนเชิญท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ร่วมลงชื่อขอบพระคุณให้กับความดีงาม ให้กับคุณครูหยุย ครูวัลลภ ตั้งคณานุรักษ์ ประธานมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก กับพลังที่เราได้ช่วยกันสร้างขึ้นนี้ ช่วยกันนำความดีงามนี้ ไปบอกกับท่านผู้มีเกียรติทั่วประเทศไทย ว่าที่แห่งนี้ ว่าบ้านหลังนี้ มีครูใจดีอาศัยอยู่ มีคนใจดีอาศัยอยู่...

ในห้วงแห่งจิตที่เปี่ยมด้วยความรักและศรัทธา....
วันพ่อปีนี้ ขอทำความดีให้กับแผ่นดิน ให้กับแผ่นดิน ให้กับแผ่นดิน
ขอขอบพระคุณคุณครูคิม คุณครูอิงจันทร์ คุณครูอ้อย คุณครู คุรุทุกท่าน ทั้งที่มิได้เอ่ยนาม มา ณ ที่นี้ ขอรับ
สวัสดีค่ะ
ดีใจอย่างยิ่ง
....
มิใช่ดีใจที่ได้เงินบริจาค เงินคือปัจจัยหนึ่งที่ทำให้โครงการสำเร็จได้ แต่สิ่งสำคัญอย่างแท้จริงคือ ข้อพิสูจน์ถึงความเพียร ความมุ่งมุ่นที่จะขอเรียนเชิญพี่น้องท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน กัลยาณมิตรที่ดีงาม ให้เกิดการตระหนักรู้ในเรื่องการกระทำที่ไม่ต้องพึ่งพิงในสิ่งอันใด ช่วยกันทำความดีได้ด้วยตัวเราเอง ทำอย่างทันทีทันใด ไม่รีรอ
โครงการจักรยานให้ลูกรัก เป็นโครงการเดียวที่เริ่มต้นด้วยความไม่มีอะไรเลย ไม่รู้อะไรเลย มีเพียงสิ่งเดียวที่ตระหนักรู้ คือกระผมต้องการทำความดี ประสงค์ที่จะหาจักรยานให้กับเด็ก ให้ได้ออกกำลังกาย ให้ได้ปั่นจักรยานไปเที่ยว
....
ในวัยเด็ก การเดินทางของกระผมที่ไกลที่สุด คือวันที่เราผองเพื่อนได้ปั่นจักรยานไปกันหลายคน จำไม่ได้ว่าไปไกลแค่ไหน แต่เราทั้งหมดมีจุดประสงค์เดียวกันคือ ไปเก็บหญ้าแพรกเพื่อมาไหว้ครูในวันรุ่งขึ้น เราปั่นกันไปตามถนนลูกรัง ถนนที่สงบเงียบมาก เยือกเย็นมาก ความทรงจำในวันนั้น ทำให้ยามใดที่กระผมผ่านถนนลูกรังฝุ่นแดง ฉันอยากเข้าไปนอนเกือกกลิ้งเล่นเพื่อรับกับไออุ่นอันละเมียดละไมของฝุ่นลูกรัง
....
โครงการที่ว่าด้วยความเจริญของโลก ได้ช่วยกันทำลายถนนลูกรังฝุ่นแดงของฉันในวัยเด็ก ถนนที่ฉันใช้ปั่นจักรยานเพื่อไปเก็บหญ้าแพรกมาไหว้ครู ครูฉันชื่อ ครูธำรง วิริยะ ท่านเคยตีฉันด้วยกิ่งไม้สน แต่ฉันนั้นรักครูมาก ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ถนนลูกรังฝุ่นดินแดงเส้นทางสายนั้น จะนำฉันมาพบกับท่านในวันนี้ ถนนเส้นนี้ ได้สอนให้ฉันใช้ความเพียร ได้สอนให้ฉันใช้ความพยายาม ไปตามหาสิ่งที่ไม่ทราบได้ว่าจะพบเจอะเจอ ฉันปั่นจักรยานไปตามถนน ไม่ทราบที่ว่าจะไปพบหญ้าแพรกที่ไหนในวัยเด็ก
....
แต่ตอนนี้ ฉันได้พบแล้ว
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบพระคุณมากครับคุณครู ไว้กระผมมีความพร้อมจะติดต่อคุณครูอีกครั้งครับผม
สวัสดีค่ะ
ครับ คุณครู กระผมขอนำความนี้ไปเพื่อทำให้ได้ตามที่ครูต้องการครับ แต่ว่าในเบื้องต้นนี้ กระผมยังไม่มั่นใจว่า จะได้จักรยานกี่คัน จะพยายามจัดหามาให้ได้ครับครู ...
กระผมขอประชุมกันในวันเสาร์นี้ก่อนครับ และจะนำความนี้ไปบอกกล่าวกับกลุ่มทีมงานจักรยานต่อไปครับ เผื่อมีการให้เพิ่มเติมขึ้นไปอีกครับผม
..
กระผมจำเบอร์โทรครูคิมไม่ได้ครับ ขอเบอร์โทรครูด้วยเถิดครับ อยากให้เป็นแม่งานเรื่องการประสานให้อีกทางหนึ่งครับ
..
ขอบพระคุณมากครับ
เหนื่อยสุด ๆ ๆ ๆ มีโอกาสมายืนเต๊ะท่าเพียง ๑ ภาพที่เห็นค่ะ
พระเอกมาแว๊ววววว
<table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" align="center">
<tbody>
<tr>
<td><span class="h3">หนูจะรำลึกถึงพระคุณ</span>
<table border="1" cellspacing="1" cellpadding="1" width="200">
<tbody>
<tr>
<td><img style="; ;" src="http://www.krukimpbmind.com/images/sub_1218856188/4448.jpg" alt="" /></td>
<td><img src="http://www.krukimpbmind.com/images/sub_1218856188/4447.jpg" alt="" width="250" height="188" /></td>
</tr>
<tr>
<td><img src="http://www.krukimpbmind.com/images/sub_1218856188/4505.jpg" alt="" width="250" height="188" /></td>
<td><img src="http://www.krukimpbmind.com/images/sub_1218856188/4492.jpg" alt="" width="250" height="188" /></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
ภาพ...แห่งความทรงจำนี้
เป็นครั้งที่เราได้ร่วมเดินทางฝัน
เรียง....ร้อยร่วม ข้ามตะวัน
เดินทางกันมุ่งสู่ภูผางาม
ปั่นไปให้กับใครก็ไม่รู้
มีแม่ครูใจดีคอยประสาน
ช่วยหยิบจับรับน้ำใจจากสายธาร
เป็นตำนานเป็นมิ่งขวัญให้ลูกเรา
เธอคือลูกของฉันเพราะสำนึก
จากห้วงลึกในจิตใจที่ใฝ่หา
อยากเลี้ยงลูกให้ได้ดีให้งามตา
ฉันจึงมาบอกเธอโอ้คนดี
ฉันอยากให้ใจฉันมาหาเธอ
นกละเมอร้องเรียกฟ้าแต่หลหลัง
ฉันย่างก้าวย่ำเดินด้วยภวังค์
คืนสู่รัง คืนสู่ถิ่น บ้านใจงาม...
งามน้ำใจหลั่งใหลดั่งสายธาร
ก่อประสานเป็นเกลียวคลื่นเคลื่อนหินผา
ที่ว่าแกร่งที่ว่าแรงแร้งน้ำตา
มือกุมหน้าตาฉันพล่าด้วยน้ำใจ