ในฐานะที่พี่จบการศึกษาจากสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และมีโอกาสได้ศึกษาต่อในระดับมหาบัณฑิตในสาขาจิตวิทยาการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สิ่งสำคัญประการแรกที่พี่อยากจะบอกแก่น้องๆทุกคนในการเรียนรู้และการดำเนินชีวิตนั่นคือจงเชื่อในการบรรลุถึงศักยภาพสูงสุดของตนเอง ปัจจุบันมีงานวิจัยและงานศึกษามากมายที่ยืนยันว่าความฉลาดทางเชาวน์ปัญญาและความสามารถทางการเรียนรู้เป็นผลมาจากพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อมควบคู่กัน (Heredity and environment) ไม่ได้เกิดจากพันธุกรรมเพียงอย่างเดียวอันเป็นความเชื่อเก่าว่าความสามารถทางเชาวน์ปัญญาเป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด (Innate intelligence) และไม่สามารถพัฒนาได้ นอกไปจากนี้ยังมีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่แสดงถึงคุณสมบัติความเป็นพลาสติกของสมอง (Brain is plastic) หมายความว่าสมองสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ (Malleable) แปลงโครงสร้างได้ (Modifiable) และปรับตัวหรือดัดแปลงให้เหมาะสมได้ (Adaptable) ยืนยันได้จากการผ่าตรวจสมองของผู้มีปัญหาเนื้อสมองส่วนที่ควบคุมการพูดและการเคลื่อนไหวตายและได้รับการกายภาพบำบัดจนสามารถกลับมาพูดเดินและใช้ชีวิตได้ตามปกติโดยพบว่าเนื้อสมองส่วนอื่นถูกพัฒนาขึ้นเพื่อทำหน้าที่แทนส่วนที่ตายไป[1] และยังมีงานวิจัยที่พบว่าเซลล์สมองหรือเซลล์ประสาท (Neuron) สามารถสร้างขึ้นมาใหม่ได้ เรียกว่า (Neurogenesis) ซึ่งส่งผลถึงจำนวนรอยต่อแขนงของนิวรอนด้วย (Synapse) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีเซลล์สมองได้ตายลงไป ลบล้างความเชื่อเดิมที่ว่าเซลล์สมองไม่สามารถสร้างขึ้นมาทดแทนใหม่ได้[2] งานวิจัยทั้งหมดที่กล่าวมาสนับสนุนสมมติฐานที่ว่าสมองของคนเราสามารถพัฒนาได้ หากว่าน้องๆไม่เชื่อในความเป็นไปได้ในการพัฒนาศักยภาพของตนเองแล้ว ถึงแม้มีพันธุกรรมที่ดี หรือสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเรียนรู้อย่างไร ก็คงจะไม่สามารถพัฒนาไปสู่จุดสูงสุดของศักยภาพได้เลย
จากการสังเกตและศึกษาคนที่เรียนเก่งและประสบความสำเร็จทั้งในด้านการเรียนและการทำงาน พบว่าคนเก่งทุกคนมีเทคนิคในการเรียนรู้ไม่แตกต่างกันมากนัก เป็นสิ่งซึ่งคนเรียนเก่งส่วนใหญ่มักทำกัน นั่นคือการตั้งใจเรียนในห้องเรียนให้มาก พยายามทำความเข้าใจบทเรียนล่วงหน้า หรือสอบถามครูหรือผู้รู้เมื่อเกิดความสงสัย ไม่ให้เกิดความติดค้าง หมั่นทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้มา ทำแบบฝึกหัดเพื่อให้เกิดทักษะการแก้ปัญหา สรุปบทเรียนเพื่อให้เกิดการจำได้ และสร้างความเข้าใจในรูปแบบของตนเอง (Constructivism) การได้ลงมือค้นคว้าปฏิบัติและลองทำจริงด้วยตนเอง (Discovery learning) การได้ตั้งปัญหาและค้นหาวิธีการแก้และสรุปผลด้วยตนเอง (Inquiry method) สิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำคัญของการเรียนรู้ ซึ่งเตรียมความพร้อมให้กับเรา หากเมื่อได้พบกับโอกาสที่เหมาะสม ก็จะเป็นสมการแห่งความสำเร็จของทุกๆก้าวของชีวิต
อย่างไรก็ตามเทคนิคการเรียนรู้ต่างๆ จะไม่ประสบเป็นผลสำเร็จได้เลย หากปราศจากความตั้งใจอันแน่วแน่ ที่เกิดขึ้นมาจากข้างใน ดังนั้นพี่จึงอยากขอย้ำว่าเคล็ดลับการเรียนเก่งหรือประสบความสำเร็จในการทำกิจการงานใดๆ ต้องเริ่มจากศรัทธาและความตั้งใจในตัวเราก่อน แล้วสิ่งเหล่านี้จะแสดงออกมาเป็นความพยายามให้เกิดการเรียนรู้จนบรรลุสำเร็จเป้าหมายดังตั้งหวังไว้ทุกประการ
สำหรับตัวพี่เองมีความรู้สึกขอบคุณบริษัทพานาโซนิคและบุคคลที่เกี่ยวข้องทุกฝ่าย ที่สนับสนุนและให้โอกาสในการศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ประเทศญี่ปุ่น โดยตนเองจะไปศึกษาต่อในสาขา Applied Computer Science ทางด้าน Ubiquitous Computing ที่มหาวิทยาลัย Tokyo เป็นเวลา 3 ปี โดยมีความตั้งใจว่าจะศึกษาให้ถึงระดับสูงสุดที่เป็นไปได้ และจะนำความรู้กลับมาพัฒนาประเทศไทย ในฐานะของอาจารย์มหาวิทยาลัย
ถึงแม้ว่าบางคนอาจยังไม่ประสบความสำเร็จในการหาทุนการศึกษา ขอให้มีกำลังใจในการทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด เส้นทางสู่ความสำเร็จไม่ได้มีเพียงหนทางเดียว หนึ่งในเคล็ดลับในการทำสิ่งใดๆที่ได้รับจากคำสอนของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา คือการกระทำโดยไม่คาดหวังผลของงาน นั่นคือการทำงานใดๆ ควรตั้งใจในการทำงานอย่างดีที่สุด มุ่งสร้างเหตุปัจจัยที่เป็นไปเพื่อความสำเร็จ แต่อย่าปล่อยให้จิตใจไปมีความคาดหวัง ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น ในผลของงานนั้น เมื่อปัจจัยแห่งความสำเร็จประชุมพร้อม ก็จะบังเกิดผลเป็นดังที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้ หากทำได้เช่นนี้ การกระทำสิ่งใดๆ แม้ไม่ประสบความสำเร็จก็จะเปลี่ยนเป็นการเรียนรู้ให้เราได้ก้าวต่อไป และยังช่วยให้เราเห็นเหตุปัจจัยแห่งความสำเร็จโดยปราศจากอคติอีกด้วย
ขอให้น้องๆทุกคนเชื่อในศักยภาพของตนเอง มีความเพียรพยายาม ฝึกฝนเรียนรู้และพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา เพื่อนำมาซึ่งความสุขความเจริญในชีวิต ดั่งพุทธศาสนสุภาษิตที่กล่าวไว้ว่า ทนฺโต เสฎฺโฐ มนุสฺเสสุ ในหมู่มนุษย์ ผู้ที่ฝึกตนดีแล้ว เป็นผู้ประเสริฐที่สุด
เจ้านกน้อยล่องลอยโผบิน
จากแผ่นดินทะเลสีคราม
ความเหงาเอย เหมือนคอยเหยียบย่ำ ให้ทรมา
ฝ่าลมแรง ด้วยแรงท้าทาย
สู่จุดหมาย ที่ไกลลิบตา
เพียงพบเธอ ทุกวันเห็นหน้า อิ่มเอิบดวงมาลย์
ดอกไม้แย้มกลีบ บานแล้วในใจฉัน
จงหอมชั่วนิรันดร์ มิโรยร่วงผ่านจากใจเราผอง
จะมอบความรักด้วยใจภักดี
มอบชีวี ให้เธอคุ้มครอง
ความหวังดี จงมาปกป้อง ทั้งตื่นและฝัน
พี่ อาร์ต
(วีรวิชญ์ เชาว์ชัยสิทธิ์)
บรรณานุกรม
[1] Bach-y-Rita in Blakelee, 2004. อ้างถึงใน สุรางค์ โค้วตระกูล. จิตวิทยาการศึกษา, หน้า 253. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552.
[2] Shankle, WR. And Amen. Preventing Alzheimer’s. New York: Peuguin Group, 2005. อ้างถึงใน ศ. นพ. เฉลียว ปิยะชน. อายุแท้ไม่ใช่ตัวเลข, หน้า 252. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ, 2552.
ประทับใจ เป็นบทความที่ดีที่สุดอันนึงเท่าที่เคยอ่านมาเลยละ ^^
แหล่มมากๆ อัตโตะ ^__^