วันนี้เป็นอีกมุมหนึ่งของชีวิต เป็นผลกรรมจาก วิถีกรรมดังการบรรยายในวันแรก นั่นคือเรื่อง "ความปวด"

(ขออภัยที่บันทึกนี้อาจจะยังไม่สมบูรณ์)

ต่อจากการบรรยายในวันแรกของการประชุมวิชาการ วันนี้เป็นอีกมุมหนึ่งของชีวิต เป็นผลกรรมจาก วิถีกรรมดังการบรรยายในวันแรก นั่นคือเรื่อง "ความปวด"

โดยเริ่มต้นการบรรยายในหัวข้อ Pain and Palliative care for intra abdominal cancer มีผู้บรรยายร่วมประกอบด้วย อ.พญ.วรมล ติยะประเสริฐกุล, พญ. จีระนาถ ศรีวรมาศ, อ.นพ.ชัชชัย ปรีชาไว โดยมี อ.พญ.ศริณญา จันทะวงศ์ อาจารย์วิสัญญีแพทย์ มข.เป็น moderator

พญ. จีระนาถ ศรีวรมาศ วิสัญญีแพทย์ รพ.สรรพสิทธิประสงค์ อุบลราชธานี ทบทวนความรู้เรื่อง “ความปวด(PAIN)” ได้แก่ Definition, ความรู้ทั่วๆไปเกี่ยวกับ PAIN, visceral pain, autonomic pain, history taking, other assessment, phychological assessment, progress ของโรคและความปวด

มีการเสนองานการระงับปวดของ รพ.สรรพสิทธิประสงค์ อุบล มีคลินิกดูแลสัปดาห์ละ 2 วัน มีแนวทางระงับปวดตาม WHO 3 steps

อาจารย์แนะนำประสบการณ์การใช้ยาและภาวะแทรกซ้อนจากยา เช่น อาการท้องผูก มีคำแนะนำการปฏิบัติตัวและแนวทางการรักษา

อ.นพ.ชัชชัย ปรีชาไว วิสัญญีแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  แนะนำ palliative care ของ มอ.

อาจารย์กล่าวถึงคำนิยมของดาไลลามะในหนังสือของพระไพศาล วิสาโลว่า ผู้ป่วยอาจตายด้วยความเจ็บปวด ความปวดมีความต่างกันไปตามเชื้อชาติ ศาสนา และท้องถิ่น คนไข้ทุกคนมีสิทธิได้รับการดูแลระงับปวด

“อย่าลืมนึกถึงเวลาคนที่ได้รับยา MO แล้วหลังผ่าไม่ได้รับ... (อาจติดยา?)”

การดูแลผู้ป่วยมะเร็งแบบประคับประคอง(palliative care) ต้องดูแลไปถึงญาติ คนใกล้ชิดผู้ดูแลผู้ป่วยด้วย สถานการณ์เผชิญความตาย...ทั้งก่อนและหลังตาย...เกี่ยวข้องกับ community family

สิ่งที่ควรให้ความสำคัญร่วมด้วยคือ การติดยา(addict)และผลข้างคียงของยา(side effect)

ยาที่ใช้ในปัจจุบันนิยมใช้ fentanyl MO ตอนนี้เริ่มมองเรื่องการติดยา การระงับปวดอาจใช้ fentanyl แบบแผ่นปิด อาจมีการใช้ ketamine drip

การบรรยายจบลงด้วยบรรยากาศของความทุกข์ทรมานที่ผู้ป่วยมะเร็งต้องเผชิญในช่วงท้ายของชีวิต

จากนั้นเป็นการบรรยายถึงวิถีชีวิตผู้ป่วยและเติมเต็มในวิถีชีวิตการทำงานที่อาจขาดหายของการใช้ชีวิตการทำงานทั่วๆไป

โดยพระอาจารย์ 2 ท่านคือ พระไพศาล วิสาโล และ พระมหากีรติ ธีรปัญโญ ในหัวข้อ“การอยู่และจากไป...อย่างไม่เป็นทุกข์...” ซึ่งธรรมมะบรรยายวันนี้จะเห็นความพอดีๆของชีวิต ทำให้ผู้เขียนลึกซึ้งมากยิ่งขึ้นกับการใช้ชีวิตที่เหลืออยู่

ขอเล่าต่อในบันทึกถัดไปค่ะ