ถึงเวลาหรือยังที่จะให้ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเป็นแกนกลางในการบูรณาการทุกเรื่องในโรงเรียน

    เมื่อวันที่ 21 ก.ค. เราได้จัดประชุม Video Conference ครั้งที่ 2 เรื่อง “สานสายใยครูสู่ศิษย์” หรือระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยใช้กระบวนการ KM กับชาวโรงเรียนในฝัน เขตตรวจราชการที่ 4 จำนวน 4 จังหวัด มีผู้บริหาร ครู ศน. จากเขตตรวจราชการที่ 4 จำนวน 7สพท. หลายคนร่วมประชุม และมาเล่าเรื่องเล่าที่ประสบผลสำเร็จเรื่องระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ซึ่งแต่ละคนล้วนมีประสบการณ์ที่น่าสนใจให้เก็บเกี่ยวเป็นความรู้มากมาย
      ผมประทับใจเรื่องเล่าของทุกคน แต่ที่ชอบเป็นพิเศษคือเรื่องเล่าของ ผอ.ธนสิทธิ์ ศิริวรธรรม โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้านนทบุรี ท่านบอกว่า เรื่องนี้ต้องทำกันเป็น ทีม ทำเป็นระบบทั่วทั้งโรงเรียน โดยมีกระบวนการดำเนินการร่วมกัน 7 ขั้นตอน(ซึ่งก็คือ PDCA นั่นเอง) คือ
      1.สร้างความเชื่อมั่นร่วมกัน
      2.แบ่งปันความรับผิดชอบ
      3.สร้างกรอบงานให้ชัด
     4.ปฎิบัติพร้อมกันเป็นคณะ
     5.อย่าเลยละการตรวจสอบ
     6.หาคำตอบแล้วทำให้ต่อเนื่อง
     7.อย่าขุ่นเคืองแต่ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน
    ท่าน ผอ.ธนสิทธิ์ ได้ขยายความแต่ละขั้นตอนให้เห็นภาพการดำเนินงานที่ชัดเจน และท่านได้เล่าเพิ่มเติมว่า การเยี่ยมบ้านนักเรียนสามารถทำได้ 100% ต่อเนื่องกันมา 5 ปี 9 ครั้ง โดยมีกติกาการไปเยี่ยมบ้านร่วมกันว่า
      1)ต้องค้นหาความดีงามและความสำเร็จของนักเรียนไปบอกผู้ปกครอง
      2)ห้ามไปฟ้องผู้ปกครองในเรื่องไม่ดีของเด็ก
      3)ห้ามไปเรี่ยไรหรือขอให้ผู้ปกครองช่วยเหลือด้านปัจจัยแก่โรงเรียน
     4)เตรียมสาระที่เป็นประโยชน์ไปฝากให้ความรู้แก่ผู้ปกครอง ผลจากการดำเนินการที่ต่อเนื่องทำให้เกิดผลดีหลายประการคือ
         1)ครูรู้ข้อมูลของนักเรียนอย่างละเอียด และดูแลนักเรียนอย่างใกล้ชิดทุกเรื่องมากขึ้น
        2)มีนักเรียนสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนเพิ่มขึ้นทุกปี
       3)ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง 5 ปีซ้อน
       4)ชุมชนมีความเข้มแข็ง ไม่มีช่องว่างระหว่างโรงเรียนกับชุมชน เพราะโรงเรียนให้ชุมชนมากกว่ารับจากชุมชน
      5)ร้อยละของนักเรียนที่สอบคัดเลือกเข้าเรียนต่อได้สูงขึ้น
        ก็อยากจะสรุปผลงานของ ผอ.ธนสิทธิ์ ด้วยคำกล่าวของใครก็ไม่รู้ที่พูดว่า “ไม่มีโรงเรียนใดที่ผู้บริหารเยี่ยมแล้วโรงเรียนแย่ และไม่มีโรงเรียนใดที่ผู้บริหารแย่แล้วโรงเรียนเยี่ยม” …ขอปรบมือดังๆให้ทุกคนที่เล่าเรื่องครับ