ชื่อเรื่องการวิจัย : รายงานการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง แรงที่กระทำต่อวัตถุ
ในการสอนซ่อมเสริม สาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ผู้วิจัย : นางดาวรุ่ง อินทนนท์
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง แรงที่กระทำต่อวัตถุ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการสอนซ่อมเสริมโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่ผ่านเกณฑ์การประเมินร้อยละ 50 ในการเรียนเรื่อง แรงที่กระทำต่อวัตถุ จำนวน 39 คน ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนในการสอนซ่อมเสริม และสังเกตพฤติกรรมความซื่อสัตย์ของนักเรียนขณะเรียนบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนน้ำดิบวิทยาคม อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน และแบบสังเกตพฤติกรรมความซื่อสัตย์ของนักเรียนขณะเรียนบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าร้อยละความก้าวหน้า
ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง แรงที่กระทำต่อวัตถุมีประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) ประสิทธิภาพของผลลัพธ์ (E2) เท่ากับ 86.78/81.16 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้ 80/80 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และมีค่าร้อยละความก้าวหน้าของการเรียน ร้อยละ 48.95 ซึ่งโดยทั่วไปกำหนดเกณฑ์การแปลผลความก้าวหน้าของผลสัมฤทธิ์ตามเกณฑ์มาตรฐาน ร้อยละ 25 ขึ้นไป นักเรียนมีความพึงพอใจต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนมากที่สุด และนักเรียนมีพฤติกรรมความซื่อสัตย์ ต่อการเรียนอยู่ในระดับดีมาก
