ถ้าไม่ถอดบทเรียนนี้ไว้คงจะเสียดายค่ะ

เป็นความมหัศจรรย์ที่ทึ่งมากกับการได้พบได้เห็น

เมื่อวานหนูเปิดยาเม็ดเคลือบน้ำตาลสีเหลืองเม็ดเล็ก ๆ สี่เม็ดใส่ไว้ในขวด (vial) แต่ไม่ได้ปิดฝา

ตอนแรกกะว่าจะเอาน้ำละลายสีเหลืองทิ้งแล้วค่อยมาบดยา แต่ด้วยเมื่อวานหนูมีเรื่องที่ต้องการจัดการอย่างเร่งด่วนในตนเอง

จึงไม่ได้ดำเนินการสิ่งนี้ต่อ เช้านี้พอจะมาทำต่อ "รู้สึกประหลาดใจ"

เม็ดยาสีเปลี่ยน เม็ดยาจากสีเหลืองกลายเป็นสีขาว

และมีสีเหลืองติดแบบหล่อมแหล่ม

แล้วก็เห็นมดแดงสี่ถึงห้าตัวไต่อยู่ภายในขวด

 

ใจหนูสว่างว๊าบ

“ว้าวสุดยอด มดทำสิ่งนี้ได้อย่างน่าประทับใจ”

 

เหมือนตอนที่ดูในการ์ตูนเลย ที่ผู้เชี่ยวชาญด้านการกระเทาะลูกอัลมอลล์ คือ "กระรอก"

เสียงข้างในหนูดังขึ้นพร้อม ๆ กับ การ์ตูนเรื่องโปรดปรากฏขึ้นมาในหัว

ซึ่งในวันนี้หนูเห็นว่า

“ผู้เชี่ยวชาญในการลอกน้ำตาลของยาเม็ดเคลือบน้ำตาล คือ

มดแดง ฮ่า ๆ ๆ”

 

แล้วใจหนูก็แว๊บขึ้นมาว่า “เอ๊ะ แล้วมดเขาจะเป็นอันตรายไหม”

“อืม น่าจะไม่นะ ส่วนหนึ่งน้ำตาลเป็นผิวนอก ๆ แม้จะสัมผัสยาบ้างก็เถอะ แล้วยานี้ก็ น่าจะเป็นยาแก้ไอ ซึ่งก็น่าจะไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อเขา”

 

อ้าวแล้วสารจากมดหล่ะจะรบกวนไหม ไม่ใช่ว่า จะเจอ อิริดอยส์ (Iridoids) ซะหล่ะ ฮ่า ๆ

ครานี้ต้องมีฮาแน่ ๆ แต่จะว่าไป แค่ตรวจพิสูจน์เอกลักษณ์แหละ

ตัวอย่างเม็ดอื่น ๆ ก็มีเยอะ แต่นี่ได้เรียนรู้ว่า

 “มดแดงคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านการเลาะยาเม็ดเคลือบน้ำตาลบนผิวยาเม็ด ฮ่า ๆ”

 นักวิทยาศาตร์กระจอก ๆ ที่ทำงานแบบนี้ก็น่าขำดีจริง ๆเหนาะ ฮ่า ๆ ๆ

 

มิน่าหล่ะ เป็นข้อควรระวังในกระบวนการผลิต กระบวนการเก็บรักษา ของโรงงานผลิตว่า

“ต้องเก็บในภาชนะปิดสนิท เพราะไม่เช่นนั้น ท่านผู้เชี่ยวชาญอาจจะหาเจอได้”

อย่านี้นี่เอง ในข้างขวดของยาโดยส่วนใหญ่จึงระบุว่า

“เก็บในภาชนะปิดสนิท” หรือบางทีก็

"เก็บให้พ้นแสง"

เป็นต้น

 

เรียนรู้กับข้อบกพร่องในตนเอง รู้เองเห็นเอง ขำเอง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ