....ยายธี..เริ่มเขียนบันทึกกับ โกทูโน ก็จากความไม่ประสีประสากับต้นไม้..(ทั้งๆที่เกิดในป่า..แม่เล่าให้ฟัง..เพราะหนีสงคราม)..แล้วก็มาโตในเมือง..ตอนอยู่กับย่า..ที่บ้านมีต้นชมพู่แก้มแหม่ม..ลูกดกขึ้นอยู่หลังบ้าน..ลูกสุกแดงหวานฉ่ำมักจะสุกห้อยอยู่หน้า..น่าต่างของเพื่อนบ้าน..ที่เขาจะหยิบกินได้อย่างสบายๆ..ไม่ต้องแหงนคอสอยอย่างเจ้าของ..อ้ะๆๆเท่าที่พอจำได้เกี่ยวกับต้นไม้ในเมือง...เรื่องของเมืองกับต้นไม้..ระหว่างนี้ที่..เมือง..สตุทการ์ททางใต้ของเยอรมัน...เมื่ิอสองสามวันมานี้มีการเดินขบวน..ต่อต้านการโค่นต้นไม้หลายร้อยต้น..เพื่อที่จะสร้าง..ทางรถใต้ดิน...ผู้เฒ่าผู้แก่..ลูกเด็กเล็กแดง..หนู่มสาว..ผู้รักต้นไม้...(ตามข่าวที่เห็นใน..ทีวี..ปรากฎว่ามีผู้บาดเจ็บจาก..แก้สน้ำตา..น้ำฉีดหรือการทุบตีฉุดทึ้ง..จากเจ้าหน้าที่ผู้รักษาสถานะการณ์)....ในข่าวนี้แจ้งว่ามีเด็กทารกรวมอยู่ด้วย...และเรื่องนี้...คือผลของการรักต้นไม้....."จำได้ว่าเคยเขียนไว้ว่า...ถ้าต้นไม้พูดได้"...อ้ะๆๆ..ตานี้มีคนพูดเรียกร้องแทนต้นไม้...เลย..."ต้องเจ็บตัว"....
...มาวันนี้เอง...ยายธี...เลยได้เรียนรู้ว่า..."ทำไมต้นไม้ถึงพูดไม่ได้..หรือไม่ยอมพูด".....
...และเลยแอบคิด..คิ้ด..คิ้ดๆๆๆๆ...ตามประสายายธีว่า....คนบ้านเราทำไมถึงไม่แสดงออกถึงความรัก..ต้นไม้..กับเขาบ้าง....(ท่านผู้อ่านคิดออกไหมเจ้าคะ...ช่วยบอกหน่อย...เจ้าค่ะ)..........
สวัสดีครับ ยายธี...
เมื่อเช้าแม่เฌวาดูหนังเรื่องอวตาร
ฉากนึงที่ผู้ร้านใช้สรรพาวุธถล่มโค่นต้นไม้ยักษ์
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นหนัง และเป็นจินตนาการ ยังแอบน้ำตาซึมเลยครับ
รวมความว่ารักต้นไม้ รักคนรักต้นไม้หรือเปล่าครับ
ก็ชอบนะคะ ต้นไม้ใบหญ้า
ปลูกไว้ในบ้าน แต่ไม่รู้จะแสดงว่า
รักต้นไม้ได้อย่างไรดี..จึงจะเหมาะสม
กราบเรียน คุณยายธี ที่คิดถึงครับ
ถึงผมจะไม่ค่อยได้ปลูกต้นไม้บ่อย ๆ
แต่ผมรักทุกอย่างที่ประกอบขึ้นเป็น "ต้นไม้"
เห็นข่าวเมื่อเร็ว ๆ นี้ ที่กรุงเทพ ฯ
เขาตัดต้นไม้ใหญ่ ที่อยู่คู่กรุงเทพ ฯ มานาน
เพื่อสร้างถนน...
สร้างความเจริญ (วัตถุ)
แต่คงลืม
ความเจริญ (จิตใจ)
คุณยายคิดเหมือนผมไหมครับ ?
เศร้าจัง !!!