ปรัชญาตะวันตก แบ่งออกเป็น ๓ ยุค ใหญ่ๆ คือ
ปรัชญาตะวันตกยุคโบราณ ( ศตวรรษที่ ๗-๖ ก.ค.ศ.)
ปรัชญาตะวันตกยุคกลาง ( ค.ศ.๑-สิ้นศตวรรษที่ ๑๕)
ปรัชญาตะวันตกสมัยใหม่ (ศตวรรษ ที่ ๑๖-ปัจจุบัน)
ปรัชญาตะวันตกยุคโบราณ (ศตวรรษ ที่ ๖-๕ ก.ค.ศ.)
แบ่งออกเป็น ๓ ระยะ คือ ระยะเริ่มต้น ระยะรุ่งเรือง และระยะเสื่อม
ระยะเริ่มต้น เมื่อ ประมาณ ๖๐๐ ปี ก่อน ค.ศ.นักปรัชญาคนสำคัญ คือ ทาเล็ส (Thales) เริ่มความเชื่อที่เปลี่ยนแปลงจากยุคดึกดำบรรพ์ เชื่อว่าโลกมีกฎเกณฑ์ตายตัวของมันเอง ไม่ใช่ผลการดลบันดาลของเทพเจ้า ที่เทพเจ้าควบคุมโลกได้ก็เพราะรู้กฎเกณฑ์ของธรรมชาติหรือโลกนั่นเอง คนถ้ารู้ก็ จะควบคุมได้เช่นกัน จึงเริ่มต้นหาปฐมธาตุของโลก ทาเล็ส เชื่อว่าเป็นน้ำ ซึ่งต่อมาก็มีผู้เห็นขัดแย้ง ว่าน่าจะเป็น ดิน ลม หรือไฟ
