ความดีที่ถูกลืม

          เมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา (18-19 กันยายน) ผมตั้งใจจะไปเยี่ยมพรรคพวกเก่า ๆ ที่อุทัยธานี เพราะพวกเขาโทรมาให้ขึ้นไปเยี่ยมเยียนกันบ้าง ถึงอุทัยฯ ก่อนเที่ยงวันเสาร์รีบไปกราบพระอาจารย์ที่ผมเคารพมากองค์หนึ่ง จากนั้นพรรคพวกชวนให้ไปร่วมงานทอดผ้าป่าที่วัดแก่งใหญ่ อำเภอแม่วงค์ นครสวรรค์ ห่างจากอุทัยฯ ไปร้อยกว่ากิโล เรื่องทำบุญขอให้บอก ไปก็ไป

          วัดแก่งใหญ่ อยู่รอยต่อระหว่างนครสวรรค์กับกำแพงเพชร เป็นวัดสร้างใหม่ บริเวณแถบนั้นมีรีสอร์ทเกิดขึ้นมากมาย เพราะเป็นแหล่งท่องเที่ยวในการล่องแก่ง ผมนอนที่นั่นคืนหนึ่ง รุ่งเช้า 19 กันยายน ก็ทอดผ้าป่ากัน ได้เงินเข้าวัดเกือบแสนบาทเพื่อนำไปสร้างศาลาการเปรียญกันต่อไป

          ขากลับลูกน้องเก่าขับรถให้นั่ง เขาบอกผมว่าอยากพาผมไประลึกถึงความหลังครั้งเก่า ในสมัยเฟื่องฟูอยู่อุทัยธานี ออกจากแม่วงค์ ผ่านชุมตาบงแทนที่จะเข้าสว่างอารมณ์ เขาพาผมเข้าทางลานสัก โดยผ่านทางประดู่ยืน

          ประดู่ยืน สำหรับผมค่อนข้างมีความหมายมาก สมัยที่ผมเป็นผู้อำนวยการอยู่ที่อุทัยฯ ผมเข้านอกออกในประดู่ยืนเป็นว่าเล่น เพราะผมสนิทกับพี่อุดร บุตรสิงห์ นายก  อบต.ประดู่ยืน ท่านเป็นคนดี ที่ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อประดู่ยืนและอุทัยธานี ท่านสร้างท้องถิ่นของท่านให้แข็งแกร่งด้วยการให้ทุกคนพึ่งพาตนเอง จัดสหกรณ์ไว้รองรับ ทุกคนเป็นเจ้าของสหกรณ์ ความเข้มแข็งความสามัคคีเกิดขึ้นอย่างเหนียวแน่นที่ประดู่ยืน ส่วนผมจัดงาน กศน. เข้าไปเสริม สร้างอาชีพเสริม สร้างรายได้จนในที่สุด ประดู่ยืนกลายเป็นชุมชนต้นแบบของการพึ่งพาตนเอง ไม่น้อยกว่า 5 จังหวัดที่ผมกับพี่ดร ขึ้นเวทีด้วยกัน เพื่อบรรยายหลักการของการพึ่งพาตนเองแบบประดู่ยืน หลายจังหวัดในหลาย ๆ ภาคมาศึกษาดูงานที่ประดู่ยืน

          แต่ในความหมายของความรัก ก็ย่อมมีคนเกลียด เมื่อวัดประดู่ยืนมีงานปิดทองฝังลูกนิมิต เมื่อ ปี 2549  สองทุ่มกว่าพวกเราชาว กศน.อุทัยฯ นั่งกินข้าวกันที่ครัวน้องแตนใกล้ตลาดปากเหมือง มีคนขี่รถเครื่องมาบอกว่าพี่ดรถูกยิงที่หน้าวัด วงแตกฮือ รีบรุดไปวัดประดู่ยืน แต่อนิจาพี่ดรจากพวกเราไปแล้ว

          มีคนดักยิงพี่ดร ในขณะที่พี่เขาขับรถออกจากบ้านจะมาวัด ช่วงนั้นผมสับสนมาก คนที่ชั่วชีวิตกระทำแต่ความดี แต่ทำไมต้องมาจบชีวิตลงอย่างนี้ ผ่านพ้นงานศพพี่ดรไปประมาณ 5-6 เดือน มีการเลือกนายก อบต.คนใหม่ โดยรองนายกของพี่ดรลงสู้ ผลปรากฏว่าชนะคู่แข่งเพียง 30 กว่าคะแนน และหลังจากนั้นอีกไม่นานผมก็ย้ายมาทำงานที่สระแก้ว แต่ไม่วายบอกกับลูกน้องหลาย ๆ คน ว่า คอยดูนะคุณงามความดีของพี่ดร จะหายไปจากความทรงจำของคนประดู่ยืน

          เมื่อรถที่ผมนั่งกลับมาจากการไปทอดผ้าป่า ผ่านประดู่ยืน ผมขอให้เขาจอดที่สหกรณ์ ผมเดินไปที่ห้องประชุมที่ผมเคยมาบรรยายบ่อย ๆ มองดูก็รู้ว่าขาดการบูรณะ ผมเดินไปกราบอนุสาวรีย์พี่ดร บอกพี่เขาว่าผมผ่านมาเยี่ยมและยังคิดถึงพี่อยู่ หันหลังไปดูที่ทำการ อบต.ประดู่ยืน สง่างามเหมือนเดิม แต่ทีมผู้บริหารไม่มีคนของพี่อุดรแม้นแต่คนเดียว คิดในใจ หรือเราปากพระร่วง เพราะในที่สุดประดู่ยืนก็ลืมพี่อุดร บุตรสิงห์ คนดีของผม คนนี้