วัฒนธรรมชาวพุทธ เป็นแบบแผนการประพฤติปฏิบัติที่ดีงาม

ซึ่งแฝงวิธีการฝึกฝนคุณธรรมด้วยกิจวัตร

และกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน

ก่อให้เกิดเป็นอุปนิสัยตลอดจนถึงวิธีการดำเนินชีวิต

ของพุทธศาสนิกชนมนานแสนนาน

โดยจัดออกเป็น ๔ หมวด คือ

วัฒนธรรมการใช้และดูแลรักษาปัจจัย ๔,

วัฒนธรรมการดูแลรักษา

สุขภาพ, มารยาทชาวพุทธ และศาสนพิธี

จึงสะดวกต่อการนำไปเป็นแบบแผน

ในการปฏิบัติตัวและใช้ฝึกอบรม

ปลูกฝังคุณธรรมแก่เยาวชนและบุคคลทั่วไป

 เพราะเนื้อหาสาระของแต่ละหมวดจะมีหลักปฏิบัติที่ชัดเจน

 เข้าใจง่าย เมื่อใครลงมือปฏิบัติตามแล้ว

คุณธรรมพื้นฐานที่จะเกิดขึ้นทันที คือ 

 ๑. ความรู้จักรับผิดชอบต่อหน้าที่การงานของตนเอง

และส่วนรวม มีความสม่ำเสมอในการทำความดี

๒. ความกระตือรือร้นในการฝึกฝนพัฒนาตนเอง

ให้มีทั้งความรู้ ความสามารถ และคุณธรรม

๓. ความอดทนและอดกลั้น

 ๔. ความมีน้ำใจต่อหมู่คณะและรู้จัก

สละอารมณ์ที่ขุ่นมัวออกจากใจ

คุณธรรมดังกล่าวนี้ตรงกับหลักธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ที่ตรัสสอนไว้ คือ ฆราวาสธรรม ๔ อันเป็น

คุณธรรมเบื้องต้นที่จะเจริญไปเป็นคุณธรรมเบื้องสูงอีกมากมาย

เป้าหมายที่สำคัญในการฝึกปฏิบัติตามวัฒนธรรมชาวพุทธ

คือ ฝึกเพื่อละจากความชั่ว แล้วตั้งอยู่ใน

คุณธรรมความดี ยังจิตของตนให้ผ่องใสอยู่เสมอ