จากที่ได้เล่าการทำเวทีและการเยี่ยมชมของคณะดูงานจากกศน.จังหวัดหนองบัวลำพู และ ผอ.สถาบันการศึกษาและพัฒนาต่อเนื่องสิรินธร (ผอ. สุประณีต  ยศกลาง) หรือพี่แดง  รวมคณะประมาณ  25  คน  มาศึกษาดูงานในเรื่องของการจัดการความรู้แก้จนเมืองนคร และการพัฒนาการเรียนรู้ในรูปแบบของเครือข่ายอาชีพ (กลุ่มปุ๋ยหมัก) ในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช กลุ่มปุ๋ยหมักบ้านน้ำพุ  หมู่ที่  4  ตำบลไชยมนตรี เป็นอีกที่หนึ่งที่คณะได้เข้าเยี่ยมชม  หลายท่านได้ตั้งข้อซักถามเกี่ยวกับการจัดการความรู้ หรือ KM  ที่เชื่อมโยงกับการจัดการศึกษาอาชีพของ กศน. ที่ลงไปจัดในพื้นที่  ท่าน ผอ. สุปราณีต  ยศกลาง  (พี่แดง) ได้ถามว่า  ในการจัดการศึกษาอาชีพหรือกลุ่มอาชีพที่ทำอยู่มันเป็นการจัดการความรู้อย่างไร  เป็นคำถามที่คณะที่มาสนใจมาก  
ผมในฐานะเป็นครูอาสาสมัครฯในพื้นที่ได้ตอบชี้แจงว่า  “ ในการจัดการศึกษาอาชีพเริ่มจากการสำรวจความต้องการของชาวบ้าน รวมกลุ่มชาวบ้านที่มีความสนใจที่จะทำเรื่องเดียวกัน มานั่งคุยแลกเปลี่ยนรู้กัน หาข้อตกลงในเรื่องที่ทำทุกอย่างมาจากความคิดและความต้องการชองสมาชิก  เมื่อตกลงที่จะรวมกลุ่มทำปุ๋ยหมักก็ต้องมานั่งคุยหาวิธีการที่จะทำ มีการตกลงที่จะระดมหุ้น  การหาวัสดุอุปกรณ์ในการสร้างโรงเรือน  การทำปุ๋ยหมักในแต่ละรอบ การจัดการกับผลผลิตทุกอย่างได้ผ่านเวทีการพูดคุยระหว่างสมาชิกด้วยกัน ในการคิดหาวิธีให้เป้าหมายประสบความสำเร็จ  ทุกอย่างเป็นการทำในหน้างานทั้งหมด  เราในฐานะผู้ส่งเสริมมีหน้าที่ในการจัดกระบวนการในการที่จะให้สมาชิกได้พูดคุย ส่งเสริมกระตุ้นการตั้งเป้าหมาย และวิธีการปฏิบัติให้บรรลุเป้าหมาย  อะไรที่ทำได้ดีก็กระตุ้นให้ตั้งเป้าหมายในการที่จะพัฒนาต่อไป
      ผอ. สุปราณีต  ยศกลาง (พี่แดง) ถามต่อว่า  การจัดกิจกรรมในรูปแบบนี้เราได้บอกชาวบ้านหรือเปล่า ว่าเรามาทำจัดการความรู้ (KM) กับชาวบ้าน                 ผมตอบว่าไม่ เพราะมันเหมือนกับทำให้เป็นการฝืนกับการดำเนิน            วิถีชีวิตของกลุ่ม  เพียงแต่เราลงไปจัดกระบวนการให้เขาได้กำหนด       ป้าหมาย หาวิธีและทำให้บรรลุตามเป้าหมาย และพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ เพื่อให้งานบรรลุ ทั้งชาวบ้านหรือสมาชิก และกลุ่มมีความเข้มแข็งสามารถที่จะระดม       ความคิดกันเพื่อจะทำและพัฒนาทั้งในส่วนของตนเองและกลุ่ม  ผมตอบอย่างนี้ไม่รู้ว่าตรงประเด็นหรือเปล่า….