การได้มาเห็นสถานที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง นับว่าเป็นบุญ บุญที่ผู้บริหารเห็นความสำคัญของการศึกษาโลก พิจารณาอนุญาตให้คณะของเราเดินทางสู่โลกกว้าง เหมือนเปิดกะลาให้กบจากหนองน้ำ

โคลีเซียม -2

โสภณ เปียสนิท

..............................................

           การได้มาเห็นสถานที่แห่งนี้ด้วยตัวเอง นับว่าเป็นบุญ บุญที่ผู้บริหารเห็นความสำคัญของการศึกษาโลก พิจารณาอนุญาตให้คณะของเราเดินทางสู่โลกกว้าง เหมือนเปิดกะลาให้กบจากหนองน้ำ “ราชมงคลวังไกลกังวล” ออกเดินทางสู่หนองน้ำอื่นอันไพศาล เพื่อการเรียนรู้ เหมือนหนึ่งว่า เป็นผลตอบแทนความตั้งใจทำงานในหน้าที่ตามที่หน่วยงานมอบหมายเต็มกำลังความสามารถโดยไม่ทอดธุระ เป็นระยะเวลาหลายปี ระหว่างเวลาที่ยาวนาน บ้างครั้งอาจเหน็ดเหนื่อย และรู้สึกท้อ แต่ความรู้สึกท้อแท้เหนื่อยหน่ายนั้นไม่อาจทำลายความรับผิดชอบต่อหน้าที่

           โรมสมัยนั้นคาดว่ามีประชากรราว 1,000,000 คน อาคารบ้านเรือนส่วนมากทำด้วยไม้ พระราชวังวัดวาอารามก่ออิฐถือปูน มีสิ่งอำนวยความสะดวก สถานบันเทิงพร้อมสรรพ เสียงรำลือขจรขจายทั่วบ้านผ่านเมืองถึงความเป็นอารยะ ผู้คนทั้งในประเทศและต่างประเทศต้องการเดินทางสู่โรมให้ได้สักครั้งในชีวิต

           สอบถามเรื่องราวของบ้านเมืองจากมัคคุเทศก์อย่างต่อเนื่อง ระหว่างการรอขึ้นรถ ด้วยความเชื่ออย่างแน่นแฟ้นว่า ความรู้ที่ได้จากการสนทนาจักดำรงอยู่ในความรู้สึกได้นานกว่าการค้นคว้าในตำรับตำรา และการฟังเรื่องราวก่อนหนึ่งรอบแล้วอ่านเพิ่มเติมอีกรอบทำให้จำได้ดีกว่าการอ่านเอาเองเพียงอย่างเดียว

           รวมกลุ่มเรียบร้อยแล้ว เราชักแถวเดินตามแนวสนข้ามถนนขึ้นรถบัสเดินทางสู่สถานีรถไฟแห่งโรม (Roma Railway Station) ดูแล้วคล้ายหัวลำโพงบ้านเรา มีร้านขายของให้คณะของเราจับจ่ายใช้สอยได้อย่างสะดวก มีร้านหนังสือขนาดใหญ่พอประมาณให้หาซื้อหาดูได้ มีศูนย์ข้อมูลการเดินทางไว้บริการนักท่องเที่ยว มีหนังสือแนะนำการท่องเที่ยวไว้บริการ