ระบบคุณค่าในสังคมเมือง
ในสังคมของโลกมนุษย์ในศตวรรษที่ 20 เห็นทีจะไม่พ้นต้องข้องเกี่ยวกับโลกไซเบอร์ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็ต้องพบปะผู้คนส่วนมากที่ท่องโลกออนไลน์โดยผ่านทางโทรศัพท์มือถือ แต่กว่าจะได้ครอบครองซึ่งสิ่งเหล่านี้ เคยหยุดคิดบ้างหรือเปล่าว่าต้องหาเงินสักเพียงใดในการได้มาซึ่งเทคโนโลยีที่ต้องการนี้ คำตอบก็คือ ก็หนักหนาเอาการอยู่เหมือนกันเพราะราคามันใช่น้อยเสียเมื่อไหร่ จากเหตุผลเล็กน้อยเพียงเท่านี้ก็พอจะบอกได้ว่า ณ ขณะนี้สังคมในเมืองไทยในความคิดของผู้เขียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสังคมเมืองกำลังอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของสังคม กับ คลื่นลูกที่ 3 -4 ไปพร้อมๆกัน แต่จะไปถึงคลื่นลูกที่ 5 (Knowledge based society) หรือเปล่า อันนี้ต้องดูกันไป และที่จะปฏิเสธไม่ได้อย่างแน่นอนคือ คนในสังคมกำลังให้ความสำคัญกับระบบทุนนิยมที่ต้องการตอบสนองความต้องการของตัวเองโดยเฉพาะในเรื่องของรายได้หรือเศรษฐกิจที่มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม
เราคงยังไม่ลืมเหตุการณ์ทางการเมืองที่เพิ่งผ่านมาสดๆร้อนๆ กับการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง หลังจากปฏิบัติการขอคืนพื้นที่ และมาตรการกระชับพื้นที่ คำอะไรต่างต่างนานาก็ว่ากันไป ที่ราชประสงค์ซึ่งเป็นย่านธุรกิจทางการค้าที่สำคัญของกรุงเทพ ซึ่งได้รับความเสียหายมากกว่าหนึ่งแสนล้านบาท สำนักข่าวต่างๆ นำเสนอมูลค่าความเสียหายเป็นการประเมินมูลค่าความเสียหายทางเศรษฐกิจ ทางธุรกิจเป็นมูลค่าของเงินตรา บ้างก็นำเสนอเป็น
สกู้ปต่างๆ เช่น อาลัยโรงหนังสยามบ้าง แม่ค้า พ่อค้า นักธุรกิจ เสียหายไปเท่าไหร่ แล้วจะเอาอะไรมาทำทุน ทำมาหากินต่อไป ทำให้สังคมส่วนใหญ่มองว่าน่าเสียดาย ซึ่งก็เป็นความจริง ผลกระทบต่อร่างกายจากการได้รับควันจากการเผายางรถยนต์ เป็นต้น แต่ถ้าลองพิจารณาให้ดี กลับเห็นว่า สำนักข่าว หรือ คนในสังคม น้อยครั้งมากที่จะนำสกู้ปข่าวการเสียชีวิตจากการชุมนุมมาพูดถึง หรือถ้าจะพูดถึงก็จะเป็นจำนวนตัวเลขผู้เสียชีวิต ถึงแม้ว่าผู้ที่เสียชีวิตเองจะเป็นฝ่ายไหนก็ตาม แต่พวกเขาก็เป็นมนุษย์ซึ่งมีศักดิ์ศรี และมีคุณค่าของความเป็นมนุษย์ซึ่งประเมินค่า ประเมินราคาไม่ได้ แล้วเคยไปถามญาติผู้เสียชีวิตหรือเปล่าว่า พวกเขาต้องสูญเสียอะไรบ้าง คุณค่าความรู้สึกทางจิตใจที่เสียไปเป็นอย่างไร หรือว่าพวกเขาได้อะไรบ้างหลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ การเยียวยาทางจิตใจจะเกิดขึ้นลักษณะใด และหลังจากได้รับการช่วยเหลือในด้านการเงินแล้วพวกเขายังต้องการอะไรอีก ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่าคงมีคำตอบมากมายที่รอโอกาสให้คนมาถามเขา เพื่ออยากให้มีคนสนองความต้องการเขาบ้าง ซึ่งการสูญเสียในครั้งนี้พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะตอบสนองความต้องการเหล่านี้ด้วยตัวเองได้ มาถึงตรงนี้ ผู้เขียนจึงเกิดข้อสงสัยว่าจริยธรรม คุณธรรม และคุณค่าของความเป็นมนุษย์ในสังคมไทยหายไปไหน
หรือนี่จะเป็นการแสดงให้เห็นว่าสังคมไทยเห็นระบบคุณค่าเป็นระบบคุณค่าของเงิน และตัวเลข โดยให้ความสำคัญกับระบบคุณค่าทางเศรษฐกิจในโลกทัศน์ของเดส์คาตส์ 1 จริงๆ เสียแล้ว แต่อย่าเลย เราควรช่วยกันให้ระบบคุณค่าทางเศรษฐกิจ กับระบบคุณค่าทางจิตใจให้เป็นสิ่งที่ต้องอยู่ร่วมกันให้ได้แบบบรรณสารสอดคล้องอย่างสวยงาม โดยการก้าวเข้าสู่คลื่นลูกที่ 5 ซึ่งเป็นสังคมแห่งปัญญาด้วยกันเถิด
