"ตาบอด - ตาดี"

 

 

หมู่นกจ้อง มองเท่าไร ไม่เห็นฟ้า

ถึงฝูงปลา มองไม่เห็น น้ำเย็นใส

ไส้เดือนมอง ไม่เห็นดิน ที่กินไป

หนอนก็ไม่ มองเห็นคูถ ที่ดูดกิน

 คนทั่วไป ก็มอง ไม่เห็นโลก

ต้องทุกข์โศก หงุดหงิด เป็นนิจสิน

ส่วนชาวพุทธ์ ประยุกต์ธรรม ตามระบิล

เห็นหมดสิ้น ทุกสิง ตามจริงเอยฯ