โดยดร. ชิต เหล่าวัฒนา

 

 

การแข่งขัน
เก้าอี้หุ่นยนต์ไต่บันได

 

ในช่วง 15 ปีที่ผ่านมา ผมได้ริเริ่มการแข่งขันหุ่นยนต์ในประเทศไทยหลายรายการและหลายระดับ ในช่วงต้นกิจกรรมเหล่านี้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของสถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ธนบุรี  หลังจากที่มีการจัดตั้งสมาคมวิชาการหุ่นยนต์ไทยแล้ว ชาวสมาคมจึงได้ดำเนินการแข่งขันหุ่นยนต์ต่างๆมาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในช่วงนายกสมาคมคนที่สี่ ผศ.ดร. จักรกฤษณ์ ศุธทากรณ์ ประเทศไทยประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด เยาวชนไทยมีความสามารถมาก  เหนือกว่าชนชาติอื่น ได้ก้าวขึ้นเป็นแชมป์โลกหุ่นยนต์หลายรายการ  ผมขอขอบคุณผู้อุปถัมภ์ของสมาคมที่อยู่เบื้องหลังให้การสนับสนุนอย่างดียิ่ง คือ บริษัท ซีเกทเทคโนโลยี (ประเทศไทย) SCG (มหาชน) เอเชี่ยนฮอนด้า อสมท ปตท และ สวทชกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนยี ฯลฯ

ในช่วงต้นผมได้ชี้ให้กรรมการบริหารสมาคมเห็นถึงเป้าหมายหลักของการแข่งขันหุ่นยนต์เหล่านี้ นั่นคือเพื่อกระตุ้นให้เยาวชนมีความสนใจเทคโนโลยีหุ่นยนต์ และเปิดโลกทัศน์สู่เวทีโลก จนประเทศมหาอำนาจทางเทคโนโลยี อย่างเช่น สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และ เยอรมันนี ยอมรับศักยภาพของประเทศไทยในเรื่องหุ่นยนต์  อย่างไรก็ตามผมขอน้อมรับคำวิพากษ์วิจาร์ณแต่ไม่ได้เห็นด้วยทั้งหมดว่า การแข่งขันเหล่านี้สิ้นเปลืองเวลาและงบประมาณ เพียงเน้นให้เด็กๆมาแข่งขันเอาแต่เพียงความสนุกสนานอย่างเดียวไม่มีผลลัพท์ที่เป็นเทคโนโลยีของไทยหรือระบบที่สามารถไปใช้ประโยชน์ได้จริงเลย  ทั้งนี้ข้อเท็จจริงคือศิษย์เก่าการแข่งขันหุ่นยนต์กว่าสองหมื่นคนได้กระจายทำงานอยู่ตามโรงงานอุตสาหกรรม มีบ้างที่เปิดธุรกิจของตนเองสร้างหุ่นยนต์ไทย  ผมเชื่อว่าเขาเหล่านั้นมีบทบาทสำคัญในการออกแบบ คิดค้น ประยุกต์รวมถึงดัดแปลงเทคโนโลยีหุ่นยนต์ในงานต่างๆที่ตนได้รับผิดชอบอยู่

เมื่อเดือนก่อน ท่านศาสตราจารย์ ดร.ไพรัช ธัชยพงษ์ ได้ติดต่อผมและเสนอว่าอยากให้ช่วยจัดการแข่งขัน เก้าอี้หุ่นยนต์ไต่บันได ผมเห็นว่าเป็นการแข่งขันที่สามารถนำผลลัพท์ไปใช้ประโยชน์ได้ และเป็นการนำคำวิพากษ์วิจาร์ณข้างต้นมาปรับปรุงกิจกรรมการแข่งขันหุ่นยนต์ของสมาคมอีกด้วยครับ

เก้าอี้รถเข็น (Wheelchair) นับว่าเป็นปัจจัยสำคัญปัจจัยหนึ่งของผู้พิการที่ต้องใช้ในการเคลื่อนที่แต่อุปสรรคสำคัญอันหนึ่งคือการเคลื่อนที่ขึ้นบันไดของรถเข็น การแข่งขันนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำมาซึ่งแนวคิดในการสร้างเก้าอี้รถเข็นไต่บันได
ได้ ที่สามารถสร้างขึ้นเองได้ในประเทศไทย และสามารถนำแนวคิดในการ
ออกแบบสร้างนี้เพื่อนำไปต่อยอดในการผลิตเพื่อทำเป็นอุตสาหกรรมให้กับผู้พิการ
ที่ต้องใช้เก้าอี้รถเข็นในการเคลื่อนที่

ผมได้ขอให้ รศ. ดร. ภูดิส ลักษณะเจริญ เป็นประธานการแข่งขัน และอยู่ระหว่างการทาบทาม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือเป็นเจ้าภาพการแข่งขัน มหาวิทยาลัยนี้มีการสนับสนุนการแข่งขันหุ่นยนต์มากที่สุดของประเทศไทย รายละเอียดการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการมีดังต่อไปนี้ครับ

 

ลักษณะการแข่งขัน
การแข่งขันเก้าอี้รถเข็นไต่บันได เป็นการแข่งขันออกแบบและพัฒนารถเข็น
(wheelchair) ที่มีความสามารถในการเคลื่อนที่ไต่บันไดโดยทางกลไกและการ
ควบคุมทางพลศาสตร ์ ซึ่งเก้าอี้รถเข็นจะต้องสามารถบรรทุกน้ำหนัก 50 kg ให้
เคลื่อนที่ขึ้นบันได และกลับตัวลงบันไดได้โดย สามารถใช้ผู้ร่วมประคองเก้าอี้รถ
เข็น 1 คน ขนาดของบันไดมีความกว้าง 1500 mm ลูกตั้งสูง 200 mm ลูกนอน
220 mm ความสูงทั้งหมด 2000 mm ไม่มีราวบันได พื้นด้านบนชานบันไดมีความ
กว้าง 1500 mm ยาว 2000 mm

เก้าอี้รถเข็นที่ใช้แข่งขัน
ผู้เข้าแข่งขันสามาถใช้เก้าอี้รถเข็นที่ประดิษฐ์ขึ้นมาเอง หรือเก้าอี้รถเข็นที่มี
ขายตามท้องตลาดก็ได้นำมาปรับปรุงพัฒนาต่อให้ใช้พลังงานในการขับเคลื่อนที่
ไม่ก่อให้เกิดมลภาวะ เช่น พลังงานไฟฟ้า พลังงานลม หรือ พลังงานเคมี ส่วน
พลังงานจากเครื่องยนต์เผาไหม้ไม่อนุญาต

คุณสมบัติของเก้าอี้รถเข็น
ไม่จำกัดรูปแบบ แต่ขนาดความ กว้าง x ยาว x สูง ต้องไม่เกิน 1100 mm
อุปกรณ์ต่างๆที่ใช้ในการควบคุม มอเตอร์ แบตเตอรี่ และวงจรไฟฟ้าต่างๆ อนุญาต
ให้ติดตั้งภายนอกเก้าอี้รถเข็นได้ โดยพลังงานไฟฟ้าสามารถใช้ไฟฟ้ากระแสสลับ
ขนาดแรงดัน 220 V ต่อสายเข้ามาที่เก้าอี้รถเข็นได้ ไม่มีข้อจำกัดใน เซนเซอร์ที่ใช้
และอุปกรณ์ควบคุมที่ใช้

เวลาในการแข่งขัน
เวลาที่ใช้ในการแข่งขันสูงสุดของแต่ละทีม คือ 5 นาที ผู้เข้าแข่งขันสามารถขอ
ยุติการแข่งขันของทีมตนเองก่อนหมดเวลาได้ ผู้เข้าแข่งขันสามารถขอ Retry ได้
ไม่จำกัดจำนวนครั้ง

การพิจารณาผลการแข่งขัน
ทำการแข่งขันทั้งหมด 3 ครั้ง ผลการแข่งขันจะพิจารณาจากคะแนน
คะแนนรวม = จำนวนขั้นบันไดที่เคลื่อนที่ขึ้น + จำนวนขั้นบันไดที่เคลื่อนที่ลง -
(0.01x เวลาที่ใช้ในการไต่บันไดเป็นวินาที) ทีมที่ได้คะแนนสูงที่สุดเป็นฝ่ายชนะ

คุณสมบัติของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
สมาชิกในทีมต้องเป็นนักศึกษาระดับอาชีวศึกษา ระดับอุดมศึกษา หรือสูงกว่า
ในสถาบันการศึกษาในประเทศไทยสมาชิกในทีม 6 คน และ อาจารย์ที่ปรึกษา 2
ท่าน


ท่านผู้อ่านสามารถส่งข้อคิดเห็น/เสนอแนะมาที่ผู้เขียนที่ [email protected]

------------------------------------------------------------------------------------------


ข้อมูลจำเพาะของผู้เขียน

ดร. ชิต เหล่าวัฒนา จบปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ธนบุรี ไดัรับทุนมอนบูโช รัฐบาลญี่ปุ่นไปศึกษาและทำวิจัยด้านหุ่นยนต์ที่มหาวิทยาลัยเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยคาร์เนกี้เมลลอน สหรัฐอเมริกา ด้วยทุนฟุลไบรท์ และจากบริษัท AT&T ได้รับประกาศนียบัตรด้านการจัดการเทคโนโลยีจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งมลรัฐแมสซาชูเซสต์ (เอ็มไอที) สหรัฐอเมริกา

ภายหลังจบการศึกษา ดร.ชิต ได้กลับมาเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ธนบุรี และเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม หรือที่คนทั่วไปรู้จักในนาม “ฟีโบ้ (FIBO)” เป็นหน่วยงานหนึ่งในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ธนบุรี เพื่อทำงานวิจัยพื้นฐาน และประยุกต์ด้านเทคโนโลยีหุ่นยนต์ ตลอดจนให้คำปรึกษาหน่วยงานรัฐบาล เอกชน และบริษัทข้ามชาติ (Multi-national companies) ในประเทศไทยด้านการลงทุนทางเทคโนโลยี การใช้งานเทคโนโลยีอัตโนมัติชั้นสูงและการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างมีประสิทธิภาพ  นอกจากนี้ ดร.ชิต ยังผู้รับผิดชอบโครงการ Hard Disk Cluster ของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติในการประสานงานนักวิชาการจากมหาวิทยาลัยต่างๆกับ มืออาชีพจากบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมฮาร์ดดิสค์เพื่องานวิจัยและพัฒนา การอบรมบุคลากรตลอดจนการพัฒนาห่วงโซ่อุปทานจนเกิดบริษัทคนไทยที่มีความแข็งแกร่งทางเทคโนโลยีสามารถทำธุรกิจร่วมกับบริษัทข้ามชาติได้

Dr. Laowattana’s research interest is primarily in fundamental areas of robotic dexterity, design for manufacturing / assembly of high precision systems. He was awarded an honor with his B.Eng. from King Mongkut’s University of Technology Thonburi (KMUTT). Under the Monbusho Program, he received a certificate in Precision Mechanics and Robotics at Kyoto University. He subsequently obtained his PhD. in 1994 from Carnegie Mellon University, USA under financial support from the Fulbright Fellowship Program and the AT&T Advanced Research Program. In 1996, he also received a certificate in Management of Technology from Massachusetts Institute of Technology (MIT) USA. He holds two US patents for robotic devices.  He is the founding director of the Institute of Field Robotics Development (FIBO) and the first President of Thai Robotics Society (TRS).  He served as an executive board member of TOT, the largest telecom public company. Presently, he is director of Hard disk Cluster Program at National Science and Technology Development Agency (NSTDA).  His responsibility is to strengthen hard disk industry in Thailand by formulating critical collaborative networks in the areas of R&D, HRD and Supply Chain Development among professionals from 30 national universities/laboratories and four multi-national companies, producing one of the highest annual turnover of  500 billions baht