วันนี้รู้สึกว่าการเดินทางจะยาวไกลกว่าทุกวัน เส้นทางสายเดิมแต่ต่างความรู้สึก อาจจะเป็นเพราะเหนื่อยกับงานมากไปหน่อย แต่ถึงอย่างไร ในที่สุดแล้ว แม้จะเหนื่อยแค่ไหน รถบัสสายเดิมก็พาดิฉันมาถึงที่หมายจนได้ เพื่อนๆบอกว่าวันนี้เรียนวิชาเดิมแต่เปลี่ยนอาจารรย์ มีเรื่องที่น่าตื่นเต้นเพราะอาจารย์สอนให้ทำบล็อก ความรู้สึกแรกคือ งง เพราะไม่เคยรู้จักการทำบล็อกมาก่อนเลย ขั้นตอนการทำก็ค่อนข้างยุ่งยาก และที่สำคัญไม่ค่อยเข้าใจว่า การมีบล็อกเป็นของตัวเองมันดียังไง แต่มันคงมีประโยชน์มากเลยทีเดียว เพราะอาจารย์ให้ดูตัวอย่างที่บล็อกเปรียบเสมือนคลังความรู้ที่บางครั้งเราไม่อาจหาได้จากที่ไหน
การที่ใช้ชื่อบล็อกว่า "โลกใหม่แห่งการเรียนรู้ของฤดีวรรณ" ดิฉันหวังเอาไว้ว่า จะได้รับความรู้ใหม่ๆเพิ่มขึ้น ชีวิตหยุดการเรียนรู้ไม่ได้ และที่สำคัญการเรียนรู้ที่จะเกิดขึ้นในโลกใหม่นี้คงนำพาชีวิตของดิฉันได้พบกับสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตได้
ไม่ว่าคำตอบของสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตคืออะไร ดิฉันก็ขอขอบพระคุณอาจารย์พินิจ พันธ์ชื่น ที่ท่านได้เปิดโลกใหม่แห่งการเรียนรู้ โดยการสอนให้ดิฉันมีบล็อกเป็นของตัวเองในวันนี้ ดิฉันดีใจที่ได้ออกจากกะลาชิ้นเล็กๆที่คอยปิดกั้นความคิดบางอย่างของดิฉันอยู่ ทำให้รู้ว่าโลกแห่งความเจริญทางเทคโนโลยี ก็ไม่ได้โหดร้ายกับมนุษย์เรานัก หากอยู่ที่การสรรหา การไม่อคติ และใช้บล็อกนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้
ดิฉันจะพยายาม "สร้างโลกใหม่ที่มีคุณค่า มีประโยชน์สำหรับการเรียนรู้ต่อตนเองและส่วนรวมต่อไป"
ยินดีด้วยนะคะ ที่มีบล็อกเป็นของตัวเองแล้ว อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ เพราะเราเป็นคนเดินทางเหมือนกัน
ขอให้ไปสู่จุดหมายที่มุ่งหวังค่ะ
และแล้ว พวกเราก็มีบล๊อก วันเสาร์นี้คงได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้น เพื่อน เพื่อน ป.บัณฑิตวิชาชีพครู รุ่นสุดท้าย
พี่แวะมาเม้นท์ให้แล้วน่ะค่ะครูติ๊ก
ยากเอาการเหมือนกันนะเนี่ย กว่าจะมีพื้นที่บนบล๊อกเป็นของตนเอง แต่การเป็นส่วนหนึ่งของบล็อกมันจะได้รับความรู้ต่างๆ อย่างคุ้มค่าเลยล่ะ ว่ามั้ย (ที่ว่ายากน่ะไม่ใช่ขั้นตอนการสมัครหรอกแต่น่าจะเป็นที่ รหัสสุ่มมากกว่าเนอะ) ว้า ข้างล่างก็มีอีกแล้ว
อ่านแล้วรู้สึกดีนะค่ะ รู้สึกน่าค้นหาความรู้ใหม่ๆกับโลกอันกว้างไกล เป็นกำลังใจให้นักเดินทางคนนี้นะค่ะ