ความตรงภายในและความตรงภายนอกของการวิจัยเชิงคุณภาพ

      จากที่เราได้ศึกษาหลักการที่จะทำให้เกิดความตรงภายในและความตรงภายนอกของการวิจัยเชิงทดลอง โดยใช้หลัก “Max Min Con”  แล้วนั้น  ใน Blog นี้จะเป็นการสรุปความรู้เกี่ยวกับความตรงภายในและความตรงภายนอกของการวิจัยเชิงคุณภาพ  ซึ่ง  ความตรงภายใน  ของการวิจัยเชิงคุณภาพนั้นแบ่งออกเป็น 3 ลักษณะ คือ

       ก.  Phenomenological validity เป็นความตรงที่ผู้ให้ข้อมูลหรือบุคคลที่ถูกวิจัยและผู้วิจัยมีความสนิทสนมคุ้นเคยหรือมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันจนกระทั่งผู้ถูกวิจัยแสดงพฤติกรรมออกมาเป็นไปตามปกติหรือธรรมชาติที่เป็นอยู่  เราเรียกว่า ตรงตามปรากฏการณ์

       ข.  Ecological validity  เป็นความตรงที่เกิดจากการทำวิจัยในสภาพแวดล้อมตามที่เป็นอยู่หรือเป็นตามธรรมชาติ  นักวิจัยไม่ได้เข้าไปแทรกแซงหรือบิดเบือนจัดกระทำตัวแปรใดๆ  เราเรียกว่า ตรงตามธรรมชาติ

       ค.  Contextual validity  เป็นความตรงที่เกิดจากการศึกษาปรากฏการณ์หรือพฤติกรรมภายใต้บริบทที่เป็นปกติตามธรรมชาติ  เราเรียกว่า  ตรงตามบริบท

       ในขณะที่ ความตรงภายนอก  ก็คือ  ความสามารถในการนำผลการวิจัยไปใช้   อ้างอิงได้ ในปรากฏการณ์ลักษณะเดียวกันซึ่งการสรุปอ้างอิงนี้ เรียกว่า  Naturalistic generalization

        กล่าวโดยสรุปความตรงภายในและความตรงภายนอกของการวิจัยนั้น  ก็คือ      การพิจารณาจากข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงตามสถานการณ์ที่เป็นไปตามปกติหรือตามธรรมชาติ  ซึ่งไม่ว่าจะใช้นักวิจัยคนใดทำการศึกษา หากศึกษาภายใต้บริบทหรือเงื่อนไข สถานการณ์เดียวกันกับผู้วิจัยก็ย่อมจะได้ข้อมูลหรือพฤติกรรมสอดคล้องกับที่นักวิจัยทำการศึกษา

 

เอกสารอ้างอิง


รัตนะ บัวสนธ์. (2551).  ปรัชญาวิจัย (Philosophy of Research). กรุงเทพฯ.  สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรุณี  อ่อนสวัสดิ์. (2553).  เอกสารประกอบการบรรยาย วิชา ระเบียบวิธีวิจัยขั้นสูง(390611). พิษณุโลก. มหาวิทยาลัยนเรศวร.