เมื่อวานได้เข้าเรียนวิชา นวัตกรรม กับอาจารย์ขจรศักดิ์ ทำให้ได้รู้เกี่ยวกับทำงานหลายอย่างรวมไปถึงการสร้างบล็อกนี้ด้วย หนูเพิ่งทราบเดี่ยวนี้เองว่าบล็อกที่อาจารยืได้ให้เด็กจัดสร้างทำนั้นมีความสำคัญต่อการเรียนการสอนมากแค่ให้ หนูเป็นคนที่ขี้เกียจมาก จนคิดว่างานทุกงานที่อาจารย์ได้ให้มาเป็นงานี่อยาก หนูคิดว่าหนูทำไม่ได้และไม่อย่างทำ มันทำให้หนูเบื่อและไม่อยากเข้าเรียนวิชานี้ ไม่อยากส่งงานวิชานี้หนูคิดว่างานแต่ละชิ้นเป้นงานที่ยุ่งยาก แต่ว่าวันนี้หนูกลับคิดว่างานที่อาจารย์มอบให่มาเป็นงานที่ง่ายมากเพราะเป็นงานที่หนูทำด้วยความคิด ความขยัน เป็นที่หนูทำได้แต่เป็นเพราะความขี้เกียจของตัวเองที่ทำให้ไม่อยากทำแต่จริงๆแล้วก็ทำได้ อยากบอกว่ามีคำพูดหนึ่งของอาจารย์ที่ตอนนี้ยังก้องอยู่ในหูอยู่ตลอกเวลาคือ เราเป็นลูกจ้างพ่อแม่คือผู้ว่าจ้าง ตัวหนูเองก็ไม่เข้าใจประโยคนี้มากหนัก แต่หนูมีความรู้สึกว่าหนูคิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ และอย่างเป็นลูกจ้างที่ดีของท่านทำให้ท่านได้ประทับใจในตัวลูกจ้างคนนี้ให้มากที่สุด
อย่างให้ใครก้ได้ที่เข้าใจความหมายนี้โดยละเอียดช่วยบอกหนูหน่องที่ว่า "เราเป็นลูกจ้าง พ่อแม่คือผู้ว่าจ้าง "
