หมายถึง เวลาโชคดีอะไร ๆ ก็ดีหมด ตรงกันข้าม ยามเคราะห์ร้ายอะไร ๆ ก็ร้ายไปหมด เหมือนคำพูดที่ว่า "บุญไม่มา ปัญญาไม่ช่วย ที่ป่วยก็หนัก ที่รักก็หน่าย" ในชีวิตของคนเราผู้เกิดมาในโลกย่อมประสบทั้งสุข ทั้งทุกข์ มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ มีนินทา ทางพระเรียกว่า โลกธรรม 8 เพราะสิ่งทั้ง 8 อย่างนี้ มีอยู่กับโลกมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่มีผู้ใดเกิดมาแล้วไม่ประสบกับโลกธรรมดังกล่าว
ฉะนั้น เมื่อใดประสบสุข จงนึกเสมอว่าความทุกข์ยังรออยู่ เมื่อใดมีลาภ ความเสื่อมลาภกำลังจะตามมา เมื่อมียศฐาบรรดาศักดิ์ ระวังความเสื่อมศักดิ์เสื่อมยศกำลังตามมา และเมื่อใดมีคนสรรเสริญจงคิดว่ามีคนนินทาก็ยังมี ดังคำพังเพยที่ว่า คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ เมื่อทราบชัดเช่นนี้แล้วอย่าให้โลกธรรมนี้ครอบงำจิตใจจนหมดอาลัยในชีวิต
