เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมเรียนวิชานึงที่ต้องออกไปรายงานหน้าห้องเเบบที่ต้องนำเสนอโดยมี powerpoint เเล้ว อาจารย์เค้าให้เวลาเราทำ 2 อาทิตย์ อ่อ ลืมบอกไปมันเป็นงานห้องที่ใหญ่มากเลยงะนะ เสร็จเเล้วเราก็แบ่งงานกันทำใช่ปะ ตัวผมได้รับหน้าที่หาข้อมูลให้เพื่อนอีกคนเอาไปทำ powerpoint เเละให้อีกคนอ่านเพื่อเตรียมตัวรายงานในวันที่ อาจารย์เค้ามาสอนที่มหาลัย เเล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่ต้องไปรายงานหน้าห้อง เพราะเราได้แบ่งงานกันไปเเล้วจึงมีความสบายใจว่างานนี้เราสบายเเน่......
.....? แต่มันกลับตรงกันข้าง งานกับไม่ได้ทำ powerpoint กับไม่มี คนรายงานหน้าห้องก็ไม่อ่านงานมาเเต่พอถึงเวลากับไม่มีอะไรเลยที่จะส่งอาจารย์เขาเเล้วคิดดูเราเป็นคนหาข้อมูลให้ไอ่คนรายงานตั้งนานละ หาให้หลังวันที่อาจารย์สั่งงานด้วยละมั้งเราหาข้อมูลให้โดยใช้เวลา 1 คืนเต็ม ๆ เเล้วเราก็รีบเอาข้อมูลไปให้อย่างไว้เลยงะนะเพื่อจะได้ทำงานไว้ร่วงหน้าละก็จะได้เตรียมตัวก่อนล่วงหน้าอย่างไว้ของคนรายงาน แต่คนรายงานมันกับทำกับผมได้ ผมเข้าไปถามว่าต้องการคนช่วยปะหรือจะให้เราทำอะไรมั้ยแต่คำตอบที่ได้ ตอบว่า ยังไม่ได้อ่านซักตัว มันตอบมาได้เล่นเอาผมไปไม่ถูกเลยงะครับแล้วผมถามตัวงานละ กลับได้คำตอบว่า คนทำงานไม่มาเเล้ว powerpoint ก็ทำไม่เสร็จด้วยงะเลยไม่มาละ เอาเราจะบ้าเลยงะ ผมทนทำข้อมูลให้ตั้งนานเเต่มันกับไม่มีอะไรเลยที่จะมาให้อาจารย์ เเล้วอาจารย์ก็ยังบอกว่าถ้าไม่รายงานจะไม่มีใครได้เข้าเรียนทั้งห้อง ด้วยความที่ผมคิดว่าตัวเองน่าจะพอพาไปรอดได้จึงออกไปรายงานโดยไม่มี powerpoint เเต่อาจารย์เขาก็ใจดีให้เรารายงายได้ เเต่ก็นะ พอไม่มี powerpoint เราก็ตั้งรายงายแบบต้องใช้หนังสือใช่ปะนั้นเเหละ ความอัปปัญญาจอผมก็ออกมาเพราะผมใช้หนังสือออกไปรายงาน มันทำให้ผมถูกอาจารย์มองด้วยความที่ว่า โรงเรียนเก่าคงสั่งสอนมาไม่ดีเเน่เลย รายงานหน้าห้องที่ใหนที่เขาเอาหนังสือออกมากัน เเม่ออาจารย์พูดว่าที่ นู้เขาไม่มีหรอกนะที่เอาหนังสือรายงานหน้าห้องนะ ผมคิดได้เลยว่า ผมนี้อัปปัญญาจริง และเมื่อทุกคนหวังว่าผมจะสามารถรายงานได้ แต่ผมกับทำไม่ได้แถมยังต้องกราบขอโทเพื่อนๆ ทุกคนอีก เพราะผมดันทำลายความไว้ใจของเพื่อนที่ให้ผมเป็นคนดำเนินกานในเรื่องนี้ แต่กลับทำไม่ได้ อาจารย์เลยให้เราไม่กราบเพื่อนทุกคนในชั้นของผม ผมก็ทำตามอย่างเต็มใจ เพราะผมมันอัปปัญญาเอง และครั้งนี้ยังทำให้เพื่อนในห้องทั้งหมดไม่ได้คะแนนอีกด้วย .....
ทำใมตัวเราถึงเเย่ขนาดนี้ ความไว้ใจของเพื่อนที่มีให้เรา เรากับทำความไว้ใจนั้นมันมลายหายไป
อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ
ทุกคนมีผิกพลาดกันได้
ไม่มีใครรับงานทุกอย่างไว้ทำคนเดียวได้หรอกค่ะ
ถือว่าเราทำดีแล้ว
สู้ๆ
ความจริงง่ะแกไม่ได้ผิดไรเลยนะ กูผิดเองต่างหากปอนทั้งๆที่ได้งานมาแล้วกลับไปทำอะไรเลย ไม่ประสานงานอะไรซักอย่าง
กูง่ะผิดเอง....ถ้ากูทำเสร็จก็คงไม่เกิดเรื่องนี้ นะ ช่วงนี้มันเป็นไรไม่รู้หว่ะความรับผิดชอบเหมือนตอน ม.ปลายมันหายไปไหนหมดไม่รู้ เซงกะชีวิตเลย กูขอโทษนะกันนะปอน ขอโทษจริงๆ เหมือนเป็นคนโยนความผิดให้คนอื่นทั้งๆที่ปอนทำหน้าที่ตนเองดีแล้ว ขอโทษๆ จริงๆ (นี่มันเป็นบทเรียนครั้งใหญ่ในชีวิตเลยหล่ะ)กูจะจำไว้จนวันตายเลย.... ขอโทษจริงๆหว่ะเพื่อน ..หวังว่ามึงจะไม่โกรธกูนะปอนขอโทษหว่ะ ....ว่าน .
พี่อย่าเสียใจ ผมรักพี่
ไม่ต้องเสียใจนะคนเราผิดพลาดกันได้
มาแก้ไขกันใหม่นะ