จงอย่าไปเร่งเทวดาฟ้าดิน

"บุญเราไม่เคยสร้าง  ใครที่ไหนจะมาช่วยเจ้า"

"ลูกเอ๋ย ก่อนจะเที่ยวไปขอบารมีหลวงพ่อองค์ใด  เจ้าจะต้องมีทุนของตัวเอง คือ

บารมีของตนลงทุนไปก่อนเมื่อบารมีของเจ้าไม่พอ  จึงค่อยขอยืมบารมีคนอื่นมาช่วย

มิฉะนั้นเจ้าจะเอาตัวไม่รอด  เพราะหนี้สินในบุญบารมี  ที่เที่ยวไปขอยืมมาจนพ้นตัว

  เมื่อทำบุญทำกุศลได้บารมีมาก็ต้องเอาไปผ่อนใช้หนี้เขาจนหมด ไม่มีอะไรเหลือติดตัว

แล้วเจ้าจะมีอะไรไว้ภพหน้า  หมั่นสร้างบารมีไว้  แล้วฟ้าดินจะช่วยเอง จงจำไว้นะเมื่อยัง

ไม่ถึงเวลาเทพเจ้าองค์ใดจะคิดช่วยเจ้าไม่ได้ ครั้นถึงเวลาทั่วฟ้าจบดินก็ต้านเจ้าไม่อยู่

จงอย่าไปเร่งเทวดาฟ้าดิน

เมื่อบุญเราไม่เคยสร้างไว้เลย จะมีใครที่ไหนมาช่วยเจ้า"

นี่คือคำเทศนาของเจ้าประคุณ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)

ที่ได้โปรดชี้ธรรมไว้ในนิมิต หลังจากที่ท่านล่วงลับไปแล้วเมื่อ ๑๐๐ กว่าปี อันเป็นปฐมเหตุที่ต้องสร้างความดีอย่างไม่มีสิ้นสุด