ลูกสาวทั้ง2
ทุกๆคนต่างก็มีหน้าที่และบทบาทแตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะมีบทบาทในหน้าที่ของความเป็นแม่ เป็นลูก เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นเพื่อน และอื่นๆอีกมากมายที่เราทุกคนจะต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด .....
ด้วยความที่เป็นคนชอบเก็บ เก็บและเก็บ หลายวันก่อนมีเวลาว่างก็เลยชวนลูกๆทำความสะอาดบ้านเก็บกวาดให้เรียบร้อย และตัดใจทิ้งข้าวของบางอย่างที่เคยคิดว่าจะได้ใช้แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ใช้ทำให้บ้านโล่งขึ้นมาอีกหน่อย(ดีจังเลย)และก็ได้พบกับสมุดบันทึกเล่มหนึ่งเข้าโดยบังเอิญ เปิดออกมาอ่านและพบกับเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมามากมาย และได้พบกับบทกลอนที่เคยแต่งให้กับลูกสาวทั้งสองคน.....
กฤษณานามนี้ดีที่สุด
งามผ่องผุดในใจแม่แท้จริงหนา
เฝ้ากล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูเจ้าแก้วตา
หวังลูกยาเติบใหญ่สดใสจริง
ขอลูกจงก้าวไปอย่างมุ่งมั่น
ทุกคืนวันหมั่นทำกรรมดีหนา
ขอผลบุญหนุนนำเจ้าแก้วตา
จงนำพาลูกพบสุขทุกคืนวัน
(แต่งเมื่อ1 มกราคม 2546 ปีนี้2553ลูกฝ้ายอยู่ม.6แล้ว)
โอ้ลูกแพรของแม่แท้ที่สุด
เปรียบประดุจดวงใจหาใดเหมือน
เจ้างดงามสดใสยากลืมเลือน
ภาพย้ำเตือนทรงจำทุกค่ำคืน
ขอลูกแม่เติบใหญ่ใสบริสุทธิ์
งามผ่องผุดพุทธชาติสะอาดศรี
ขอคุณพระคุ้มครองเจ้าคนดี
ลูกแม่นี้จงยึดมั่นกตัญญู
(แต่งเมื่อ 1 มกราคม 2546 ปีนี้2553ลูกแพรอยู่ป.6 แล้ว)
...แม่ทุกคนรักลูก แม่ไม่อยากให้ลูกเป็นทุกข์ในภายภาคหน้า
แม่จึงต้องพยายามอบรมสั่งสอนลูก แนะนำลูกให้มีความเข้มแข็ง
อดทนให้มาก เพื่อที่เราจะได้สร้างความมั่นคงแห่งจิตใจ มิให้เอียงเอนได้ง่าย ลูกจะต้องรักษาความถูกต้องและถูกธรรมไว้ให้ดี
ดีใจที่ได้เป็นแม่ของลูก...
...ยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นกำไรของชีวิต
วันไหนหงุดหงิดเป็นชีวิตที่ขาดทุน...
