ไปชายแดนเขมร - สุรินทร์

           เมื่อไปกราบแม่ กอดแม่ ขอพรจากแม่ที่บ้านเกิดแล้ว ขากลับจากสุรินทร์เข้ากรุงเทพฯ ผมถือโอกาสแวะดูสถานการณ์ชายแดนสุรินทร์-เขมร  ว่าเป็นเช่นไร ภายหลังจากมีเหตุการณ์วิวาทะกันในเรื่องเขาวิหารขึ้นทั้งในเวทีโลกและเวทีระหว่างชาติ

           ผมไปได้ไม่ถึงชายแดนครับ เพราะเขาห้าม ไปได้แต่เพียงตลาดค้าขายสินค้า ที่มีพ่อค้าแม่ค้าเขมรและไทย ขายกันทั่วไป ทั้งของป่า พลอย เสื้อผ้า-รองเท้า รถจักรยานเก่าที่ผ่านมาจากเขมร รวมถึงสินค้าประเภทกระเป๋าแบรนด์เนมปลอมทุกยี่ห้อที่ขายดิบขายดีแก่สาวไทยทั้งหลาย

           บรรยากาศคึกคักครับ ทั้งไทยและเขมรมีรอยยิ้มแก่กันและกันเป็นปกติ  ถามไถ่พวกเขาแล้ว เขาพูดว่าที่รัฐบาลทั้งสองประเทศทะเลาะกันนั้น ชินแล้ว ดีกันไม่นานก็ทะเลาะกันอีก 

            แต่พ่อค้าแม่ค้าทะเลาะกันไม่ได้ ถ้าทะเลาะกันก็อดขาย ขายไม่ได้ ก็อดตาย 

            มีคำพูดประโยคหนึ่งสดุดใจมาก

           ไทย-เขมร เป็นพี่น้องกันมาแต่โบราณแล้ว ข้ามไปข้ามมา เป็นผัวเป็นเมียกันก็เยอะแยะ 

           คนไทยพูดเขมร คนเขมรพูดไทย เดี๋ยวนี้พูดปนไปหมด ไทยปนเขมร เขมรปนไทย 

            "หัวเราะยังเหมือนกันเลย"  คำนี้เล่นเอาผมหัวเราะดังก๊ากไปด้วย

           ผมไม่ได้กลับมือเปล่าครับ ถอยรถจักรยานเก่ามาด้วยคันหนึ่ง ไว้ขี่ออกกำลังกายครับ ราคาไม่แพง คุณภาพใช้ได้