ถ้าผู้ใดไม่มีความรักให้แก่กันเปรียบได้กับสิ่งมีชีวิตในโลกนี้ไม่มีอากาศหายใจเสียอย่างนั้น

เมื่อได้ยินคำสั้นๆคำหนึ่งที่เรียกว่า "ความรัก" ใครหลายคนคงแอบอมยิ้มและมีความสุขกับมัน  ความรักมีพลังมหาศาลกับคนทุกเพศทุกวัย ถ้าผู้ใดไม่มีความรักให้แก่กันเปรียบได้กับสิ่งมีชีวิตในโลกใบนี้ไม่มีอากาศหายใจเสียอย่างนั้น

โดยธรรมชาติมนุษย์มีความต้องการทางด้านร่างกายและจิตใจ ซึ่งก็คือความรัก และมนุษย์มีความปรารถนาที่จะได้รับความรักจากผู้อื่นในขณะเดียวกันก็มีความปรารถนาที่จะให้ความรักกับผู้อื่นเช่นกัน

วัยเด็ก ต้องการความรักจากพ่อแม่ ครู และเพื่อน

วัยผู้ใหญ่ ต้องการความรักจากเพศตรงข้าม

วัยชรา ต้องการความรักจากคู่ชีวิตและบุตรหลาน

นอกจากนี้ความรักจากบุคคลรอบข้างที่รวมกันเป็นสังคม ย่อมมีอิทธิพลต่อความสุขของปัจเจกบุคคลเช่นกัน

หากทุกคนเข้าใจและยอมรับในความแตกต่างระหว่างบุคคล รู้จักตนเอง และผู้อื่น เคารพกฏเกณฑ์ที่เป็นบรรทัดฐานของสังคม ให้ความสำคัญกับส่วนรวมมากกว่ายึดตนเองเป็นศูนย์กลาง ปัญหาความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในทุกพื้นที่คงไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน