เดินทางไกลไปจันทบุรี

cp3

ผมมีโอกาสเดินทางไปต่างจังหวัดเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาจากบนเขาที่น้ำหนาว ไปยังจังหวัดชายทะเล ผ่านทางจังหวัดทางภาคอีสาน มีโอกาสที่จะได้เห็นสภาพสังคมสภาพภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นการดำรงชีวิตประจำวัน ที่ค่อนข้างแตกต่างกันพอสมควร  สองวัน กับ หนึ่งคืนที่นั่น ทำให้ผมนึกถึง คำที่ว่างประเทศของเรานั้น ในน้ำมีปลาในนามีข้าว ขึ้นมาทันที เพราะผมได้เห็นความอุดมสมบูรณ์ที่ยังเหลืออยู่ในเมืองไทย  จังหวัดแรกที่ผมไปเยือนนั้น คือจังหวัดจันทบุรี  ผมทึ่งในความอุดมสมบูรณ์ของจังหวัดนี้มาก  เช่นป่าไม้ ผมคิดว่าน่าจะมีมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทยทีเดียว  ผมได้นั่งคุยกับยายคนหนึ่งขณะที่พักรับประทานอาหารกลางวัน ท่านมีลูก 9 คน ลูกๆมีการงานทำกันหมดแล้วแต่มีลูกสาวคนหนึ่งที่ประกอบอาชีพชาวสวน เมื่อปีที่ผ่านมาได้กำไรจากการขายลำไย จนสามารถสร้างบ้านใหม่ได้หลังหนึงหลายแสนอยู่  ท่านมีความภาคภูมิใจในจังหวัดของท่านมาก  เมื่อสองสามเดือนที่ผ่านมาผมมีโอกาสนิตยสารฉบับหนึ่ง คือ คู่สร้างคู่สม  ได้ไปสัมภาษณ์ นักธุรกิจท่านหนึ่งในประเทศเวียดนาม  ซึ่งทำธุรกิจด้านการนำเข้าผลไม้จากประเทศไทย โดยเฉพาะ มังคุด จากจังหวัดจันทบุรี ซึ่งนำเข้าวันละหลายตัน และที่เวียดนามนี้เองชอบรับประทานมังคุดมาก  สามารถขายได้หมดทุกวัน  ผมอ่านแล้วนึกถึงชาวสวน ที่ปลูกมังคุด ต่อไปนี้ถ้ายังรักษาคุณภาพ  ไว้ได้ ต่อไปอนาคต คงสดใสแน่ๆ  ผมอ่านแล้วยยังนึกถึงภาพของจังหวัดแห่งนี้ไม่ออก กระทั่งการเดินทางครั้งนี้เกิดขึ้น  ผมได้เห็นกับตาตัวเอง ถึงได้ถึงบางอ้อว่า ความอุดมสมบูรณ์ของจังหวัดนี้เอื้อต่อการทำสวนผลไม้เกือบทุกประเภท  ถ้าไม่งอมืองอเท้า ผมว่าผู้คนในจังหวัดนี้จะไม่จน และยังจะมีรายได้พื้นฐานที่ดีกว่าทุกจังหวัดเลยทีเดียว  ผมได้เข้าไปดูงานที่ศูนดำเนินงานตามโครงการพระราชดำริอ่าวคุ้งกระเบนด้วย  ได้เห็นว่าไม่เพียงแต่การทำสวนเท่านั้นยังมีอาชีพประมง และอาชีพอื่นๆอีกในจังหวัดนี้  โครงการนี้เป็นโครงการที่ดีมาก  ไว้คราวหน้าผมจะเล่าให้ฟังว่าเป็นอย่างไร  การเดินทางครั้งนี้ทำให้ผมได้มีโอกาสเปิดโลกทัศน์ ทำให้มองภาพได้กว้างขึ้น ไม่เพียงแต่ มองภาพที่น้ำหนาวบ้านของผมเองว่าดีที่สุดแต่ยังมีอีกหลายๆที่ในแหลมทองทองนี้ ที่ดีที่สุด  คุณละเที่ยวเมืองไทยทั่วหรือยัง ก่อนที่จะไปเที่ยวต่างประเทศให้เสียดุลการค้าของไทย