นางเบ็ด

        สมัยก่อนสาวสะอางเรียกนางฟ้า          มัยนี้เปลี่ยนมาเป็นนางเบ็ด

เป็นรากษสร่างมนุษย์สุดมดเท็จ                  หาเลี้ยงชีพเบ็ดเสร็จด้วยเบ็ดอาน

        ย่าเจ้าเคยปิดละอายไว้มิดชิด             เจ้าแกล้งปิดหลุบล่อต่อหน้าฉาน

วัฒนธรรมรับมาอนาจาร                            อันธพาลรูปสวยด้วยเบ็ดพรู

        เจ้าหลงงามจิตทรามไม่รู้สึก               หลงสากลหล่นลึกหลับหัวหู

ปากเป็นไทยใจเป็นทาสประดาษรู้               ยึดฝรั่งเป็นครูเลยพันทาง

        หมดพันธุ์ไทยไปก็มีเป็นอันมาก         ไม่กระดากแต่งกายคล้ายผีสาง

คุณย่าเห็นเป็นลมล้มลงคราง                     เพราะท่าทางไม่ที่เป็นไทย

       สวมชุดเบ็ดทันทีก็มีบาป                   เพราะโลภลาภลวงโลกให้หลงใหล

เกียรติมารดรบ่อนพินาศประลาตไป             นักแฟชั่นมันมีใจจิ้งจอกพาล

        แกล้งออกแบบปิดกายอย่าให้มิด         มันมีจิตเกินสัตว์เดรัจฉาน

พระเจ้าสาปบาปกินหมดวิญญาณ                เป็นลูกมารทุกก้าวย่างนางเบ็ดงอน

       ใช้เนื้อหนังเป็นเหยื่อเพื่อจับเขา           ปัญญาเบาเฟื่องฟ่องไม่ต้องสอน

มีจิตใจไหลเลื่อนจนเปื้อนปอน                   อรชรพราวกลเม็ดตกเบ็ดคน

       คำพระสอนปิดละอายให้มิดชิด           ราวจะปิดมิดเม้นทุกเส้นขน

เจ้าแกล้งแย้มนั่นนี่สีประดน                      โกลาหลเบ็ดเหยื่อเหลือประมาณ

      โลกทุกวันจึงมีกระลีบร                      ต้องอาบเลือดเดือดร้อนดังไฟผลาญ

พวกชาวพุทธทรุดห่างทางนิพพาน              เพราะซมซานติดเบ็ดเข็ดไม่เป็น ฯ

       สารตรานี้ส่งมาถึงชาวพุทธ                 ที่อุตลุดหดกระโปรงโล่งโต้งเห็น

จนพระเณรไม่มีที่หนีเร้น                           ก็ออกไปโลดเต้นติดเบ็ดเอย ฯ                           

ตามไปนะครับ

Putarapon  Ratanapan (เด็กบ้านนอก)