“ภาษาศิลป์” .....ใครเขียนได้ถึงจะชอบ คนไม่ชอบคือคนไม่อยากเขียน คุณทำอะไรบ้างกับภาษาไทย
“ภาษาศิลป์”
ผมคนด้อยน้อยศิลป์ได้ยินทราบ
ปากกาทาบน้ำหมึกบันทึกไหล
เจตนารมณ์ชมชวนใช่กวนใจ
ฝากมาลัยลอยวนไร้มลทิน
ณ ท้องถิ่นปิ่นสวรรค์บรรณภพ
อักษรกลบบรรเลงเพลงถวิล
อนุชนบ่นหาไร้ราคิน
หอมดุจกลิ่นดอกไม้กระจายไกล
มากมีภาพซาบซึ้งตรึงชีวิต
กล่อมดวงจิตหวานหวามงามไสว
หลากสีสรรตันตื้นสุดชื่นใจ
งามละไมผ่องผุดสุดตระการ
เหมือนเรียกร้องก้องเสียงสำเนียงรื่น
ปลุกชนตื่นจากทุกข์มาสุขศานต์
ช่วยผ่อนคลายหายเศร้าเคยร้าวราน
ด้วยกลิ่นกานต์กลอนทองของกวี
รุ่งเรืองราววาวแววแก้วอักษร
เทิดสุนทรทอถักอักษรศรี
ด้วยความชอบมอบสนองกรองพาที
ใช่ถือดีเด่นตนให้คนยิน
หวังกำเนิดเชิดหนุนคุณค่าพจน์
บันเทิงรสร่วมฝันวรรณศิลป์
นำร้อยเรียงคำร่วงจากดวงจินต์
ให้ชนชินชมค่า “ภาษาไทย”
ธนา นนทพุทธ
จักสานอักษรเมื่อปี 2514
สวัสดีค่ะ คุณธนา
ชอบกลอนค่ะ มีครูในร.รท่านหนึ่ง
เขียนกลอน เมล์ให้ครูยุประจำค่ะ
ขอบคุณที่ไปทักทายค่ะ
สวัสดีครับ ฝึกเขียนเพ้อเจ้อไปเรื่อย ๆก่อนครับ ตอนแรกไม่เป็นกลอน เป็นรำพึงรำพึงรำพัน อย่าคิดว่าจะมีคนหัวเราะเรา คิดว่ากำลังจะมีคนอ่านการจักสานอักษรของเราต่างหาก เขียนเป็นร้อยแก้วธรรมดานี่แหละครับ ถ้าเริ่มเขียนส่งมาให้อ่านทางเมล นะครับ
ทึ่งการเขียนกลอนครับ รออ่านอีกครับ